آن سست عهد سخت کمان اوفتاد باز

شاعر : اوحدي مراغه اي

گفتم که: عاشقم، به گمان اوفتاد بازآن سست عهد سخت کمان اوفتاد باز
اندر درون پرده‌ي جان اوفتاد بازگفتم: ز پرده روي نمايد، نمود، ليک
سر در بلا ز دست زبان اوفتاد بازچون بوسه خواهمش به زبان، قصد سر کند
دل در غمش ببين به چه سان اوفتاد باز؟خالي نمي‌شود دلم از درد ساعتي
کان صورتم ز ديده نهان اوفتاد بازنشگفت سر عشق من ار آشکار شد
غارت ببين که در دل و جان اوفتاد بازچشمش بسوخت جان و رخ او ببرد دل
در ناله و نفير و فغان اوفتاد بازاز شوق زلف و قامت و رويش زبان من
دل مي‌رود پياده، ازان اوفتاد بازاو مي‌رود سوار و سراسيمه در پيش
بيچاره اوحدي، نه چنان اوفتاد بازگويند: کاوحدي، ز غم او چنين بسوز