کام دلم نشد ز دهانت روا هنوز

شاعر : اوحدي مراغه اي

و آن درد را که بود نکردم دوا هنوزکام دلم نشد ز دهانت روا هنوز
وآن ماه شوخ ديده نگشت آشنا هنوزبيگانه گشتم از همه خوبان به مهر تو
با هيچ کس نگفته من اين ماجرا هنوزعالم ز ماجراي دل ريش من پرست
از راه عشق او تو چه ديدي؟ بيا هنوزاي دل، منال در قدم اول از گزند
ناکرده هيچ نسبت حسي بما هنوزما را خداي در ازال از مهر او سرشت
دردا! که مستجاب نگشت اين دعا هنوزهر شب وصال او به دعا خواهم از خدا
چشمم به راه باشد و رو از قفا هنوزاو گر قفا زنان ز در خود براندم
زان روز بوي غاليه دارد صبا هنوزروزي نسيم بر سر زلفش گذار کرد
چون ذره رقص مي‌کند اندر هوا هنوزيک ذره مهر او به دل آسمان رسيد
خون مي‌دمد ز خاک در آن سرا هنوزچشمم بر آستان در او شبي گريست
کان دل برفت و باز نيامد بجا هنوزاي اوحدي، تو حال دل من ز من مپرس