دلا، دگر قدم از کوي دوست بازمکش

شاعر : اوحدي مراغه اي

کنون که قبله گرفتي سر از نماز مکشدلا، دگر قدم از کوي دوست بازمکش
طواف خانه کن و زحمت حجاز مکشبر آستانه‌ي معشوق اگر دهندت بار
ترا که گفت: کزو کام جوي و ناز مکش؟ز ناز کردن او ناله چيست؟ شرمت باد
مرا در آتش اندوه در گداز مکشنسيم باد، بده بوي آن نگار و دگر
که: بيش بر رخم از خون دل تراز مکشز من به حلقه‌ي آن قبله‌ي طراز بگوي
چو دانه نيست درين عرصه دام باز مکشچو بوسه نمي‌دهي رخ به عاشقان منماي
که: پرده بر رخت، اي يار دلنواز مکشازين سپس که ببينم بخواهمش گفتن
به طيره گفت که: اوحدي، دراز مکشکشيدم آن سر زلف دراز را روزي
دلير در شکن طره‌ي اياز مکشگرت خزينه‌ي محمود نيست درست طمع