اي پيکر خجسته، چه نامي؟ فديت لک

شاعر : اوحدي مراغه اي

ديگر سياه چرده نديدم بدين نمکاي پيکر خجسته، چه نامي؟ فديت لک
وانگاه خاک پاي تو بوسند يک به يکخوبان سزد که بر درت آيند سر به سر
هم روشن از دو لعل تو در ديده مردمکهم ظاهر از دو چشم تو گرديده مردمي
از ديدنش به سجده بپرداختي ملکآدم ز حسن روي تو گر بهره داشتي
نقش نگارخانه‌ي چين را کنند حکصورتگران چين اگر آن چهره بنگرند
خورشيد را ز شرم تو پنهان کند فلکگر چهره‌ي چو ماه به بامي برآوري
کين حال نيز در همه جايست مشترکتنها نه اوحديست به دام تو مبتلا
زر خالصست و باک نمي‌دارد از محکگر در وفاي من بگماني، بيازماي