گر درد سر نباشدت، اي باد صبحدم

شاعر : اوحدي مراغه اي

روزي به دستگيري ما رنجه کن قدمگر درد سر نباشدت، اي باد صبحدم
بر خيز و بسته کن به دل احرام آن حرمپيش آي و تازه کن به سر آهنگ آن سرا
بر خوان و چون بخواني بر روي او بدماو را يکي ببين و چو بيني « و ان يکاد»
گو: اي سپرده سينه‌ي ما را به پاي غمگو: اي شکسته خاطر ما را به دست هجر
ما را ميان لشکر خواري مکن علمما را به پيش ناوک هجران مکن هدف
دل ميبري به غارت و جان مي‌دهيم همزر خواستي به عشوه و سر مي‌نهيم نيز
و آنجاکه نام ماست بر آن مي‌کشي قلماينجا که خط تست بدان مي‌نهيم سر
چشميست ز اشتياقت و پنجاه کاسه نمآهيست در فراقت و پنجاه شعله نار
گاهي دلم چو برق بسوزد ز وصل کمگاهي تنم چو رعد بنالد ز هجر پر
بر عاشقي، که مهر تو ورزد، مکن ستمبر بيدلي، که عهد تو دارد مگير خشم
بفرست مرهمي، که به جانم رسيد المپيش آر جوشني، که ز پشتم گذشت تير
چون رام ديگران شدي از اوحدي مرمچون صيد هر کسي شدي از بي‌کسان مگرد