صد بار ز مهرت ار بميرم

شاعر : اوحدي مراغه اي

يک ذره دل از تو بر نگيرمصد بار ز مهرت ار بميرم
بيرون مگذار از ضميرماز شهرم اگر برون کني سهل
گر خار نهي و گر حريرماز من نسزد شکايت تو
دانند که بنده‌ي اسيرماي کاج! مرا نسوختي هجر
کم کن، که نه يوز اين پنيرمياد از تن همچو شيرش، اي دل
کز عشق سرشته شد خميرممن نشکنم اين خمار هرگز
زان هيچ دوا نمي‌پذيرمچون درد تو نيست هيچ دردي
برخيزم و دامنت بگيرمبر گور من ار گذر کني تو
و امروز به چرخ شد نفيرمدوشم به فلک رسيد ناله
چون دل نشود مريد پيرمگر پير شود سرم چه سودست؟
کين نامه غلط کند دبيرمحال دل من بکس مگوييد
با عشق تو داد دايه شيرماز مهر تو بست چرخ نقشم
گو من ز محبتت بميرمبگذار به محنت اوحدي را