عشق نورزيده بود جان سبکبار من

شاعر : اوحدي مراغه اي

بر تو مرا فتنه کرد اين دل بي‌کار منعشق نورزيده بود جان سبکبار من
تا بتو گويد درست روي چو دينار منگر خبر از درد من نيست ترا، در نگر
تا توچه ميخواستي از من و آزار من؟اي که بيازرده‌اي بي‌سببم بارها
روي چو گل را بگو تا: ننهد خار منزلف تو در راه دل دام بلا چون نهاد
نايب قاضي نوشت حجت اقرار منروي پشيمان شدن نيست، که در عشق تو
از تو دوايي نديد اين دل بيمار منخود چه حبيبي؟ بتا، يا چه طبيبي؟ که هيچ
ليک تو خود فارغي از من و افکار منچاره‌ي کارم نهان گر بکني مي‌توان
حسن تو بر باد داد خرمن کردار منعشق تو هم برگسيخت رشته‌ي تسبيح دل
با همه کز آه اوست گرمي بازار منپيش تو باديست سرد آه دل اوحدي