دور مرو، دور مرو، يار ببين، يار ببين

شاعر : اوحدي مراغه اي

در نگر از ديده‌ي جان در دل و ديدار ببيندور مرو، دور مرو، يار ببين، يار ببين
چون تو درين راه شدي خوبي رفتار ببينگر ز دل آگاه شدي، هم‌سفر ماه شدي
نصرة ازين هر دو طلب، هجرت انصار ببينگر سفرت هست هوس، جان و خرد يار تو بس
جنس فروشنده نگر، نقد خريدار ببيندوست به پرسيدن تو، روي تو در ديدن تو
چند رضاي دل خود؟ مصلحت يار ببينچند براي دل خود؟ چند هواي دل خود؟
خرقه‌ي سالوس بکن، بستن زنار ببينگردن ناموس بزن، نامه‌ي زنديق بدر
گر پس ازينم طلبي، خانه‌ي خمار ببيندشمن من شد دل من، توبه شکن شد دل من
پيش رخش سوخته شد، گرمي بازار ببينخرقه که بر دوخته شد، نقد که اندوخته شد
در سرو در دوم نگر: اين همه اسرار ببينقابل معلوم بهل، پارس مرو، روم بهل
در خود و او کن نظري، نقطه و پرگار ببيناوحدي، از بهر خدا، دور مرو پيش خدا