گر نخواهي که نظر با من درويش کني

شاعر : اوحدي مراغه اي

اين تواني که به صد غصه دلم ريش کنيگر نخواهي که نظر با من درويش کني
مگر آن گوش که بر قول بدانديش کنينکني گوش به جايي که رود قصه‌ي من
عزم داري که دلم را سپر خويش کنيبا چنان تير و کماني که ترا مي‌بينم
تو در آن روز بکوشي و جفا بيش کنياز تو آن روز که اميد وفايي دارم
آن همه تير چه محتاج که در کيش کني؟خلق بي‌زخم چو قربان غمت مي‌گردند
همه در کار من عاجز درويش کنيگر ترا دست به جور همه عالم برسد
مويها بر تنش از محنت و غم نيش کنياوحدي چون ز لب لعل تو نوشي طلبد