آمد بهار، خيمه بزن بر کنار جوي

شاعر : اوحدي مراغه اي

بر دوست کن کنار وز دشمن کنار جويآمد بهار، خيمه بزن بر کنار جوي
گل پنج روز بيش نپايد، به باغ پويمي‌چار فصل عيش فزايد، به مي‌گراي
رنگيش نيست بيرخ يار بديع جويبستان پر از بدايع صنعست، ليک هيچ
در عهد آن نگار مکن ياد سنگ و رويچون سنگ و روست آنکه نشد گرم دل به عشق
از نقش صورت دگران لوح دل بشويخواهي که بي‌تکلف چشمش نظر کني
تا سر به مژده در کف پايت نهم چو گوياي باد، بوي زلف چو چوگان او بيار
گاهي به قند آن لب و گاهي به بند مويهر دم به شيوه‌ي دگرم صيد ميکنند
با روي آن پري، ز زمين لاله گو: مرويبا قد آن صنم ز چمن، سرو گو: مبال
باشد که دوست را گذر افتد به خاک کوياي اوحدي، تو خاک سر کوي دوست باش