از پختگي است گر نشد آواز ما بلند

شاعر : صائب تبريزي

کي از سپند سوخته گردد صدا بلند؟		از پختگي است گر نشد آواز ما بلند
گر مي‌شد از شکستن دلها صدا بلند		سنگين نمي‌شد اينهمه خواب ستمگران
قصري که چون حباب شود از هوا بلند		هموار مي‌شود به نظر بازکردني
تا همچو گردباد نشد گرد ما بلند		رحمي به خاکساري ما هيچ‌کس نکرد
از آشنا شود سخن آشنا بلند		از جوهري نگين به نگين دان شود سوار
آواز ما اگر نشود از حيا بلند		فرياد مي‌کند سخنان بلند ما
بيرون روم ز خود، چو شد آواز پا بلند		از بس رميده است ز همصحبتان دلم
صائب به گلشني که شد آواز ما بلند		بلبل به زير بال خموشي کشيد سر

تازه های مقالات

ارسال نظر

نظرات کاربران