کو جنون تا خاک بازيگاه طفلانم کنند؟

شاعر : صائب تبريزي

روبه هر جانب که آرم، سنگبارانم کنندکو جنون تا خاک بازيگاه طفلانم کنند؟
مي‌شوم معمورتر چندان که ويرانم کنندهست بيماري مرا صحت چو چشم دلبران
مي‌شود عالم پريشان، گر پريشانم کنندتازه چون ابرست از تردستيم روي زمين
چشم آن دارم که با يوسف به زندانم کنندبسته‌ام چشم از تماشاي زليخاي جهان
گر به جاي آبرو، گوهر به دامانم کنندمي‌فشارم چون صدف دندان غيرت بر جگر
خلق از انگشت اشارت تيربارانم کنندگر به دست افتد چو ماه نو، لب ناني مرا
نيستم شمعي که پنهان زير دامانم کنندنور من چون برق صائب پرده‌سوز افتاده است