نسل جدید لینوکس رده حامل

علم الکترونیک و کامپیوتر
 

برای راه اندازی ترافیک VoIP، سرورهای کاربردی باید قابلیت اطمینان رده حامل را فراهم سازند که دسترس پذیری بالای خدمات را تضمین نماید (99.999% uptime «پریود زمانی که در طول آن یک سیستم فعال است و صحیح عمل می کند» یا بهتر). این سیستم ها همچنین باید در سطحی باشند که توانایی اداره ی صدها هزار مکالمه را داشته باشند و کیفیت بالای گفتاری و کارآیی قابل پیش بینی را فراهم آورند. همچنان که فراهم کنندگان تجهیزات معماری های پلاتفرم اختصاصی به محیط های نرم افزاری باز و معماری های پلاتفرم محصولات تجاری با تولید انبوه (COTS) مهاجرت می نمایند صنعت ارتباطات دستخوش تحولات عظیمی می گردد. به نرم افزارهای باز و سخت افزارهای COTS به عنوان ابزارهایی برای گسترش سریع سرویس های جدید صوت و داده نگریسته می شود، آنها در حالی که هزینه های سرمایه ای و هزینه های عملیاتی را حذف می نمایند، فراهم کنندگان تجهیزات را قادر می سازند که رقابتی و سودآور باقی بمانند.
لینوکس رده حامل (CGL) در کانون حرکت به سوی معماری های باز قرار دارد. حدود سه سال پیش، گروهی از نمایندگان فروشنده های پلاتفرم، تامین کنندگان توزیع های لینوکس و فراهم کنندگان تجهیزات شبکه شروع به تعریف این مطلب نمودند که لینوکس رده حامل چگونه می تواند قابلیت اعتماد، سرویس پذیری و توسعه پذیری بالاتر را برای محیط های مختلف به ارمغان آورد، و این گونه بود که گروه کاری آزمایشگاه توسعه کدباز (OSDL) CGL شکل گرفت. از زمان شکل گیری، این گروه دو نسخه از یک مشخصه را برای تعریف این قابلیت ها تولید نموده است. در پاسخ، ارایه دهندگان توزیع لینوکس اکنون بیان می دارند که آنها توانایی پاسخگویی به نیازهای ارتباطی در حال ظهور را با اعلام عمومی نحوه مطابقت محصولات آنها با نیازمندی های تعریف شده در Carrier Grade Linux Requirements Definition نسخه 2.0 دارند. در حال حاضر، گروه کاری CGL به گونه ای رشد یافته است که دارای بیش از 36 نماینده از فروشندگان پلاتفرم، تامین کنندگان توزیع لینوکس، فراهم کنندگان تجهیزات شبکه، حاملان (carrier ها) و اعضای انجمن توسعه در سراسر جهان است (تصویر 1 را مشاهده نمایید). این گروه گسترش یافته در حال حاضر مشغول عرضه نسخه سوم از نیازمندی های CGL است. یک نسخه تکنولوژی از این سند در اوایل سال 2005 عرضه گردیده و یک نسخه قابل ثبت نیز در نیمه دوم 2005 عرضه خواهد شد.
برای روشنی و سادگی استفاده، مشخصه مزبور به هفت سند موضوعی مجزا تقسیم شده است:
▪ دسترس پذیری
▪ کلاسترها
▪ سرویس پذیری
▪ کارآیی
▪ استانداردها
▪ سخت افزار
▪ امنیت
پیش نویس این اسناد به مدت هشت ماه برای بررسی عموم در دسترس قرار داشت، از این رو بازخورد مزبور در تعریف لینوکس رده حامل لحاظ گردیده است.
همچنان که قابلیت های CGL در توزیع ها و پیاده سازی های عمده قابل دستیابی می گردند، لینوکس نه تنها برای برنامه های کاربردی ارتباطی جذاب تر می گردد، بلکه کل جامعه لینوکس از یک محیط بسیار دسترس پذیر، توسعه پذیر و قابل اداره لینوکس با کارآیی بالا بهره مند می گردد. اجزای middleware دسترس پذیری بالا و middleware سرویس پذیری که بر روی سیستم های CGL اجرا می گردند از سوی سازمان هایی مانند Distributed Management Task Force (DMTF)، Object Management Group (OMG) و Service Availability Forum (SAF) مد نظر قرار گرفته اند. پلاتفرم های سخت افزاری دسترس پذیری بالا که زیربنای CGL را تشکیل می دهند از سوی سازمان هایی از قبیل PCI Industrial Computer Manufacturers Group (PICMG) و Intelligent Platform Management Interface (IPMI) مورد توجه قرار گرفته اند (تصویر 2 را مشاهده نمایید). >

دسترس پذیری
 

مشتریان مخابرات و ارتباطات انتظار دارند سرویس های صوت و داده ی آنها همیشه در دسترس باشد.دسترس پذیری سیستم به دسترس پذیری تک تک اجزای سیستم بستگی دارد. برای تضمین سرویس 7/24، باید این امکان وجود داشته باشد که نگهداری سیستم و گسترش سیستم در حال اجرای شبکه ها و سرورهای ارتباطی (مخابراتی) بدون مختل شدن سرویس هایی که از سوی آنها ارایه می گردد صورت گیرد.سیستم ها باید قادر به مقاومت در برابر خرابی اجزا باشند، امری که نسخه برداری و فراهم آوردن پشتیبان برای منابع تغذیه، فن ها، کارت های شبکه، منابع و مسیرهای ذخیره سازی را به موضوعی حیاتی تبدیل می نماید. خرابی های نرم افزاری نیز می تواند به میزان قابل توجهی دسترس پذیری یک گره ی محاسبه را تحت تاثیر قرار دهد، بنابراین برای دسترس پذیری تک -گره نرم افزار کاربردی، middleware و سیستم عامل قدرتمند مورد نیاز است. تعریف نیازمندی های دسترس پذیری CGL (CGL Availability Requirements Definition) نسخه ی 3.0 مجموعه ای از نیازمندی هایی است که قدرتمندی یک گره ی محاسبه گر واحد را مد نظر قرار می دهند. دسترس پذیری با کلاستربندی گره های محاسبه گر مجزا بهبود یافته است و از همین رو یک گره یک نقطه ی واحد خرابی می باشد.
نیازمندی های تک-گره در قسمت دسترس پذیری می توانند به این صورت تقسیم بندی گردند:
▪ عملیات های آنلاین
▪ افزونگی
▪ مانیتورینگ
▪ نرم افزار قدرتمند

عملیات آنلاین
 

عملیات آنلاین، یک سیستم را قادر می سازند در مواقعی که سخت افزار یا نرم افزار در حال جایگزینی یا ارتقا هستند یک سرویس را فراهم نماید. برای نمونه، هنگامی که یک فایل سیستم نیازمند اصلاح است، ممکن است اصلاح صورت گرفته به راه اندازی مجدد سیستم نیاز داشته باشد. در هر صورت، CGL امکان unmount شدن یک فایل سیستم را به شکلی قدرتمند و موثر ایجاب می نماید تا اصلاح و mount مجدد بدون راه اندازی مجدد (reboot) صورت گیرد. توانایی جایگزین نمودن یا ارتقای دیسک ها، پردازنده ها، حافظه، یا حتی کل blade های پردازنده/حافظه بدون از کار انداختن گره یا شبکه به میزان قابل توجهی به دسترس پذیری دایمی سرویس کمک می کند.

افزونگی
 

یک سیستم با دسترس پذیری بالا باید دارای اجزای اضافی باشد و توانایی بهره گیری از سخت افزار اضافی را داشته باشد تا در هنگام خرابی یکی از اجزا بتواند همچنان به کار خود ادامه دهد. در حالت ایده آل، طرح ها می توانند تمامی نقاط منفرد از کار افتاده را از سیستم حذف نمایند. استفاده از مسیرهای ارتباطی اضافی، از قبیل پورت های اضافی شبکه و آداپتورهای اضافی میزبان، به همراه قابلیت های نرم افزارهای failover شبکه (نرم افزارهایی که کار سوییچ خودکار به منابع اضافی در هنگام بروز اشکال در منابع اصلی را انجام می دهند) همچون Ethernet bonding، دسترس پذیری شبکه را بهبود می بخشد. مسیرهای اضافی ذخیره سازی از قبیل پورت های اضافی کانال فیبر و آداپتورهای اضافی میزبان به کار برده شده با ورودی/خروجی چندمسیری، دسترس پذیری ذخیره سازی را بهبود می بخشد. استفاده از اجزای اضافی حافظه ممکن است امکان پذیر نباشد، اما کشف و تصحیح خطا می تواند برای ماسک کردن خطاهای خانه های حافظه مورد استفاده قرار گیرد؛ CGL پشتیبانی نرم افزاری کد تصحیح خطا (ECC) را ایجاب می نماید. خطاهای تک-بیت هنگامی که در سخت افزار یافت می گردند و توسط کرنل ثبت می شوند، گزارش می گردند. کرنل هر گاه که خطاهای غیر قابل تصحیح چند-بیت را شناسایی می نماید اقدام به فراخوانی یک روتین خاص می کند.

مانیتورینگ
 

کشف سریع خرابی های سخت افزاری یا نرم افزاری نیازمند مانیتورینگ صحت (health monitoring) است.مانیتورینگ صحت همچنین برای کنترل سخت افزار یا نرم افزاری که شروع به خراب شدن کرده است مورد نیاز می باشد، مواردی همچون کنترل ECC حافظه، تجزیه و تحلیل پیش گویانه برای دیسک ها و پروسس هایی که به شیوه ای قابل پیش بینی پاسخگو نیستند. از مانیتورینگ غیر نفوذی پروسس ها و کنش های غیرمعمول حافظه می توان به عنوان مثال هایی از نیازمندی های مانیتورینگ CGL نام برد. مانیتورینگ غیرنفوذی پروسس ها رفتار غیر عادی یک پروسس را شناسایی می نماید، رفتارهایی از قبیل مرگ پروسس، و یک اقدام را پایه ریزی می نماید، اقداماتی از قبیل ایجاد یک پروسس جدید. در مثال کنش های غیرمعمول حافظه، کارکرد حافظه ی سیستم مانیتور می گردد و هنگامی که استفاده از حافظه از حدود مشخص شده تجاوز کند فعالیت پروسس کنترل می شود.

نرم افزار قدرتمند
 

نرم افزار قدرتمند نه تنها به سطوح بالای کیفیت برای نرم افزار سیستم عامل، middleware و برنامه های کاربردی اشاره دارد، بلکه با قابلیت های موجود برای نگهداری و ارتقای نرم افزار بدون متوقف ساختن سیستم نیز مرتبط است. در بسیاری از موارد، دسترس پذیری دایمی سرویس می تواند حفظ شود. Live Patching امکان اصلاح پروسس را بدون متوقف ساختن آن فراهم می آورد. Excessive CPU Cycle Detection رفتار غیر عادی پروسس را با تنظیم آستانه های استفاده از CPU در نقاط مختلف پروسس شناسایی می کند، و در نتیجه مشکلاتی از قبیل تولید موارد بی مصرف (thrashing) و حلقه های نامتناهی را مهار می کند، و اقداماتی از قبیل راه اندازی مجدد پروسس را پایه ریزی می نماید. برای به حداکثر رساندن uptime سیستم، به حداقل رساندن زمانی که سیستم در یک وضعیت آفلاین قرار دارد (مانند shutdown یا boot) از اهمیت بالایی برخوردار است. شرط آغاز به کار سریع سیستم (Fast System Startup)، زمان صرف شده برای راه اندازی مجدد یک سیستم با مد نظر قرار دادن توانایی چشم پوشی از برنامه ی بایوس را در بر می گیرد. شرط Boot Image Fallback ساز و کاری را تعریف می نماید که یک سیستم را قادر می سازد در مواقع بحرانی نارسایی بوت، به وضعیت مناسب قبلی بازگردد.
نیازمندی های تعریف شده در CGL Availability Requirements Definition نسخه ی 3، کارکردهای معمول سیستم های اختصاصی رده ی حامل هستند و بیانگر فاصله ی میان لینوکس (که با متمرکز شدن بر دسک تاپ توسعه داده شده است) و سیستم های رده ی حامل (جایی که دسترس پذیری سرویس از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است) می باشند.

کلاسترها
 

گروه کاری CGL یک مطالعه بر روی مدل استعمال کلاسترها انجام داد که نشان داد هیچ مدل کلاستربندی واحدی پاسخگوی نیازهای تمامی برنامه های کاربردی حامل نیست. بنابراین CGL رویکرد کلی تری را برای تعریف نیازمندی های کلاستربندی در پیش گرفت. آن اجزای عملیاتی یک کلاستر رده ی حامل با دسترس پذیری بالا (HAC) را تعریف می نماید. شروط مورد نیاز برای سایر مدل های کلاستر، از قبیل یک کلاستر بسط پذیری، یک کلاستر تلفیق سرور و یک کلاستر محاسبه گری با کارآیی بالا (HPC)، به عنوان موارد ثانویه برای نیازمندی های یک مدل کلاستر HAC در نظر گرفته شده اند.
یک کلاستر CGL با دسترس پذیری بالا توسط دو یا تعداد بیشتری از گره های محاسبه گر شناخته می شود که یک برنامه ی کاربردی یا workload بسته به یک ساز و کار مبتنی بر خط مشی failover (سوییچ خودکار به منابع اضافی در هنگام بروز خطا در منابع اصلی) می تواند میان آنها نقل مکان نماید. اساسا، گره های کلاستر می توانند یکدیگر را پوشش دهند. سرویس های رده حامل باید یک uptime "5 نه" (99.999%) یا بهتر را حفظ نمایند. یک سرویس از کار افتاده بایستی در مدت زمان بسیار کوتاهی مجددا را هاندازی شود تا تداوم عملیات حفظ گردد. یک مدل کلاستر اتصال سست بدون منبع ذخیره سازی اشتراکی یک تکنیک اساسی کلاستربندی است که برای بسیاری از انواع سرورهای برنامه های کاربردی ارتباطی مناسب می باشد. این مدل امکان تحت تاثیر قرار گرفتن دسترس پذیری سرویس یا دسترس پذیری سیستم از سوی یک جزء اشتراکی از کار افتاده را از بین می برد.
چه منبع ذخیره سازی اشتراکی وجود داشته باشد چه وجود نداشته باشد، یک کلاستر مزایای زیر را در پی دارد:
▪ آن از این امر که یک گره به عنوان یک نقطه ی واحد خرابی محسوب گردد ممانعت به عمل می آورد. در مورد خرابی های سخت افزاری، گره از کار افتاده می تواند بدون متاثر ساختن uptime سرویس، جایگزین یا تعمیر گردد (این به معنی عدم وجود downtime برنامه ریزی نشده است).
▪ آن امکان صورت پذیرفتن ارتقای یک نرم افزار یا کرنل را بر روی هر گره به صورت مجزا و بدون تحت تاثیر قرار گرفتن دسترس پذیری سیستم فراهم می آورد.
▪ آن گره های معیوب را از کلاستر جدا می کند و امکان ادامه یافتن سرویس با استفاده از گره های سالم باقی مانده را فراهم می کند.
▪ آن امکان ارتقاهای سخت افزاری را بر روی هر گره به صورت مجزا و بدون متاثر ساختن دسترس پذیری سرویس فراهم می سازد.
▪ آن امکان استفاده از ظرفیت افزایش یافته را برای پاسخگویی به افزایش بارگذاری/ترافیک فراهم می آورد.
نیازمندی های عملکردی کلاستربندی CGL شامل پشتیبانی برای افزونگی (عدم وجود نقطه خرابی واحد)، نه تنها در سطح گره کلاستر، بلکه در سطح سخت افزاری نیز، شامل فن ها، منابع تغذیه، ECC حافظه، مسیرهای ارتباطی و مسیرهای ذخیره سازی می باشد. برای پشتیبانی عملکرد دایمی سرویس های رده حامل، نیازمندی هایی برای کشف خرابی گره و فرم های مختلف failover سرویس تعریف شده است، خرابی هایی از قبیل مشکلات برنامه های کاربردی، آدرس گره و اتصالات. نیازمندی های کلاستربندی CGL پیرامون رابط های برنامه نویسی استاندارد صنعتی شکل گرفته اند. انجمن دسترس پذیری سرویس (SA Forum) یک مشخصه رابط برنامه کاربردی (AIS) را توسعه داده است که رابط های سرویس را برای برنامه های کاربردی کلاستربندی شده تعریف می نماید. مشخصه مزبور مستقل از سیستم عامل است و در هر دو توسعه کلاستر کدباز (Open Source) و اختصاصی به کار برده می شود. AIS یک API سرویس عضویت، یک API سرویس checkpoint، یک API سرویس رویداد، یک API سرویس پیام، و یک API سرویس قفل را تعیین می نماید. AIS همچنین یک قالب مدیریت دسترس پذیری (AMF) را مشخص می کند که مدیریت منبع و خط مشی failover برنامه کاربردی در کلاستر را در بر می گیرد.

سرویس پذیری
 

تعریف نیازمندی های سرویس پذیری CGL (CGL Serviceability Requirements Definition) نسخه ی 3.0 مجموعه ای از مشخصه های مفید و لازم را برای سرویس و نگهداری یک سیستم تعیین می نماید.سیستم های ارتباطی از قبیل سرورهای مدیریت، گیت وی ها و سرورهای سیگنالینگ که از راه دور مدیریت و نظارت می شوند دارای مدیریت بسته نرم افزاری قدرتمند برای نصب ها و ارتقاها و همچنین ساز و کارهایی برای دریافت و تحلیل اطلاعات مربوط به خرابی ها می باشند. یک نقطه ی واحد کنترل برای برنامه های کاربردی، نرم افزار، سخت افزار و داده ها جهت عملکردهایی از قبیل انتقال، امنیت، پشتیبان گیری و بازیابی داده ها مورد نیاز است. سیستم های CGL استانداردهای مدیریت از راه دور از قبیل SNMP (Simple Network Management Protocol)، CIM (Common Information Model) و WBEM (Web-Based Enterprise Management) را پشتیبانی خواهند نمود. استانداردهای مدیریت محلی شامل IPMI و HPI (Hardware Platform Interface) متعلق به انجمن دسترس پذیری سرویس می باشند. برای اشکال زدایی و جداسازی خرابی های یک سیستم دیباگرها، دامپرهای برنامه کاربردی و کرنل، تریگرهای watchdog و ابزارهای تحلیل خطا مورد نیاز هستند. مانیتورینگ تشخیصی کنترل های دما، فن ها، منابع تغذیه، رسانه های ذخیره سازی، شبکه، CPU ها و حافظه برای شناسایی سریع خرابی و تشخیص عیب لازم است.

کارآیی
 

تعریف نیازمندی های کارآیی CGL (CGL Performance Requirements Definition) نسخه ی 3.0 مجموعه ای از نیازمندی های خاص سیستم عامل لینوکس است که نیازهای کارآیی و توسعه پذیری سیستم های ارتباطی نوعی را تشریح می نماید. نکات مهم شامل توانایی یک سیستم برای مواجهه با موعد پایان سرویس، توسعه یافتن برای بهره گیری از چندپردازشی متقارن (SMP)، تکنولوژی چند رشته ای (Hyper Threading) و سیستم های حافظه ی بزرگ، و فراهم ساختن ارتباط کارآمد با زمان تاخیر کم می باشند. بدون تاخیرهای برنامه ریزی شده ی قابل پیش بینی، این احتمال وجود دارد که لحظه ی انقضای سرویس ها مد نظر قرار نگیرد، که این امر به مکالمه های حذف شده، ویژگی های غیر منطقی پاسخگویی مکالمه، یا حتی حذف شدن کل سرویس از عملیات فعال منجر گردد. زمانبندی realtime، تاخیرهای زمانبندی قابل پیش بینی را در بارگذاری های تعریف شده فراهم می آورد. پارامترهای زمانبندی و تاخیر بایستی در زمان اجرا قابل تنظیم باشند؛ برش های زمانبندی باید به 1 میلی ثانیه یا کمتر قابل تنظیم باشند. محافظت در مقابل وارونگی اولویت نیز برای حفظ زمانبندی قابل پیش بینی لازم است.
برای بهره گیری از معماری های قابل توسعه ی سخت افزاری، CGL پشتیبانی برای تکنولوژی های SMP و چند رشته ای که قابلیت های وابستگی پروسس و وابستگی وقفه را در بر می گیرند ارایه می نماید. سیستم های بزرگ حافظه که دارای بیش از 4 گیگابایت حافظه ی فیزیکی هستند نیازمند اداره ی درخواست های برنامه های کاربردی ارتباطی بسط پذیر می باشند. پشته های پروتکل بایستی اولویت بندی گردند تا پروتکل های خاص بتوانند اولویت زمانبندی بالاتری نسبت به پروتکل های کم اهمیت تر شبکه کسب نمایند. برای بهبود زمان بیکاری و کاهش استعمال CPU در ارتباطات شبکه، ممکن است به پروتکل های صفر-کپی شبکه نیاز باشد. جدول های انتقال IPv6 باید فشرده باشند و تنها میزان کمی از حافظه را مورد استفاده قرار دهند. در کرنل لینوکس پشتیبانی MTU 9000 بایتی لازم است.

استانداردها
 

یکی از اهداف CGL دستیابی به قابلیت اطمینان، دسترس پذیری و سرویس پذیری (RAS) بالا به اضافه ی قابل انتقال بودن برنامه ی کاربردی به منظور اعمال استانداردهای کامل صنعتی که مرتبط با محیط رده ی حامل هستند و ضمیمه نمودن آنها به عنوان بخشی از نیازمندی های CGL است. استانداردهای باز اهمیت زیادی دارند چرا که آنها به شکل مجانی و آزاد در اختیار همه ی اشخاص یا سازمان ها جهت استفاده قرار دارند و به این دلیل که استانداردهای باز می توانند توسط بازخورد و معتبرسازی وسیع جامعه رشد یابند. گروه کاری CGL به شکلی فعال و جدی با گروه های استاندارد به رسمیت شناخته شده، از قبیل Linux Standard Base (LSB)، Free Standards Group و Service Availability Forum (SAForum) در تعامل و مشارکت است. این سازمان ها استانداردها و مشخصه هایی را تبیین می نمایند که شکاف های RAS و انتقال پذیری برنامه های کاربردی میان لینوکس آن گونه که در حال حاضر وجود دارد و وضعیتی که آن برای پشتیبانی برنامه های کاربردی ارتباطات با دسترس پذیری بالا نیازمند دستیابی به آن است مد نظر قرار می دهند. نخستین حکم CGL Standards Definition نسخه 3.0 بیانگر اشتیاق گروه کاری CGL برای کار در کنار گروه های استاندارد های به رسمیت شناخته شده است:
CGL 3.0 نیاز به موافقت با Linux Base Standard (LSB) نسخه ی 2.0.1 به منظور حصول اطمینان از این امر که یک توزیع CGL 3.0 دارای پشتیبانی برای همان سطح از سازگاری باینری برنامه ی کاربردی که از سوی استاندارد LSB تعیین شده می باشد را اعلام می دارد.
CGL 3.0 همچنین پیاده سازی جدیدترین مشخصه های رابط از انجمن SA را به منظور فراهم ساختن یک مجموعه ی مشترک از استانداردها و قطعات سازنده برای معماری های با دسترس پذیری بالا و مدیریت پلاتفرم الزامی می نماید. انجمن SA مشخصه های استانداردهایی که رابط هایی برای برنامه های کاربردی آگاه از کلاستر (Application Interface Specification – AIS نسخه ی B.01.01) و برنامه های کاربردی مدیریت پلاتفرم (Hardware Platform Interface – HPI نسخه ی B.01.01) تعریف می کنند فراهم می سازد. به آدرس www.saforum.org مراجعه نمایید.
CGL Standards Definition نسخه ی 3.0 که با بسط گزیده هایی از مشخصه های نسخه ی قبلی CGL به وجود آمده، پیش شرط های بیشتری را از قرارداد POSIX بر مبنای IEEE 1003.1-2001 شامل می شود. این موارد افزوده شده در جهت پر کردن شکاف های انتقال پذیری برنامه های کاربردی گرایش دارند، همچنان که برنامه های کاربردی اصلی ارتباطات به محیط لینوکس منتقل گردیده اند.
نیازمندی های متعدد سایر استانداردها در CGL Standards Definition نسخه ی 3.0 برای مد نظر قرار دادن نیازهای شبکه بندی، ارتباطات و پلاتفرم محیط های حامل گنجانده شده اند؛ نیازمندی هایی از قبیل پروتکل SCTP (Stream Control Transfer Protocol)، پروتکل های اینترنت (Ipv4/Ipv6)، پروتکل MIPv6 (Mobile Internet Protocol)، پروتکل SNMP (Simple Network Management Protocol)، رابط IPMI (Intelligent Platform Management Interface)، IEEE 801.Q (LAN مجازی)، Diameter، مدل CIM (Common Information Model)، مدیریت سازمانی مبتنی بر اینترنت (WBEM)، رابط انرژی و پیکربندی پیشرفته (ACPI)، PCI Express و ماژول Trusted Platform (TPM).
با گذر زمان استانداردهای باز صنعتی بیشتری تکمیل شده و به رسمیت شناخته خواهند شد. گروه کاری CGL آنها را برای نسخه های بعدی نیازمندی های CGL مورد ارزیابی قرار خواهد داد. این گروه بر این عقیده است که پذیرش استانداردهای باز در عرضه های عمده ی لینوکس برای توسعه دهندگان برنامه های کاربردی و فراهم کنندگان راهکار مفید واقع خواهد گردید و لینوکس را به سطح بالاتری از محبوبیت در صنعت ارتباطات خواهد رساند همانطور که در مورد انجمن کاربر لینوکس عمومی این گونه است.

سخت افزار
 

برای رقابتی و سودآور ماندن در صنعت ارتباطات (مخابرات)، سخت افزارهای COTS ماژولار مبتنی بر استانداردها به همراه نرم افزارهای باز شامل سیستم های عامل، middleware و برنامه های کاربردی مورد استفاده قرار می گیرند. یکی از اهداف گروه کاری CGL ترویج مهاجرت صنعت ارتباطات از سخت افزارهای اختصاصی به سخت افزارهای COTS می باشد با ضمانت این امر که محیط لینوکس به میزان کافی این پلاتفرم های COTS را پشتیبانی می نماید. تعریف نیازمندی های سخت افزاری CGL (CGL Hardware Requirements Definition) نسخه ی 3.0 مجموعه ای از پلاتفرم هایی که به شکلی وسیع مورد استفاده قرار می گیرند را به رسمیت می شناسد و پشتیبانی مورد نیاز برای آنها در سیستم عامل را تعریف می نماید. حوزه ی این نیازمندی ها کرنل لینوکس، رابط های کرنل (API ها و کتابخانه ها)، ابزارها و نرم افزارهای سیستم را در بر می گیرد. CGL Hardware Requirements Definition نسخه ی 3.0 مجموعه ای از نیازمندی های عام که در میان انواع پلاتفرم ها مشترک است را مطرح می نماید. آن پشتیبانی سرورهای blade، رابط های مدیریت سخت افزار و رویدادهای blade hot-swap را در بر می گیرد. برای مد نظر قرار دادن نیاز به مدیریت سیستم های رده ی حامل با دسترس پذیری بالا از طریق ساز و کارهای نا هم گروه سخت افزاری، قابلیت های مدیریتی از قبیل رابط مدیریت پلاتفرم هوشمند (IPMI) نیز تشریح شده اند.
سیستم های رده ی حامل نیازمند ارتباطات و اتصالات درونی با کارآیی و توان عملیاتی بالا در یک سیستم و میان گره های سیستم می باشند. نیازمندی های مرتبط با سخت افزار، همچون پشتیبانی PCI-Express، Message Signal Interrupt و PCI-Express Device Hot Plug، هم در این مجموعه گنجانده شده اند. سایر نیازمندی های مرتبط با سخت افزار از قبیل یک ساز و کار کنترل CPU، یک قابلیت "تعلیق در دیسک و ادامه ی مجدد"، پشتیبانی ماژول پلاتفرم قابل اطمینان (TPM)، و کنترل یکپارچگی boot-loader نیز ارایه گردیده اند.با توجه به سخت افزارهای مختلفی که در محیط های رده ی حامل به کار برده می شوند، CGL Hardware Requirements Definition نسخه ی 3.0 نیازمندی ها را فقط برای یک نوع پلاتفرم تعریف نمی کند. در عوض آن نیازمندی های عمومی پلاتفرم را تعریف می نماید و سپس یک بخش "پلاتفرم های صنعتی" از دستورالعمل های پیاده سازی برای معماری های معین را فراهم می سازد. مثال هایی از چنین پلاتفرم هایی شامل سرورهای rack-mount، CompactPCI، BladeCenter و AdvancedTCA می باشد.

امنیت
 

تعریف نیازمندی های امنیتی CGL (CGL Security Requirements Definition) نسخه ی 3.0 به همراه سایر مشخصه های CGL نسخه ی 3 در فوریه 2005 اریه نشد. آن بعدا هنگامی که تعریف پروفایل امنیت CGL تثبیت گردید و یک رویکرد برای امنیت در یک محیط مخابراتی تعریف گردید، عرضه شد. محیط ارتباطات و مخابرات بسیار متفاوت از یک محیط محاسبه گری عام-منظوره است. مشهودترین تفاوت ها برای مد نظر قرار گرفتن در توسعه ی یک مدل تهدید CGL عبارتند از:
▪ سیستم های CGL دارای اکانت های کاربری زیاد نیستند، و اکانت های آنها انعکاس دهنده ی کاربران شخصی نمی باشند.
▪ سیستم های CGL توسط رابط های کاربری سفارشی تنظیم می گردند، نه از طریق دسترسی shell، که غالبا در دسترس نیست.
یکی از فرضیاتی که گروه کاری CGL در مورد این محیط در نظر می گیرد آن است که مدیران سیستم افرادی قابل اعتماد و حایز صلاحیت می باشند، که این امر باعث کاهش فشار بار امنیت بر روی پلاتفرم پایه ای لینوکس می گردد. بنابراین، عمده ترین تهدید برای محیط ارتباطات و مخابرات دسترسی بی اجازه به رابط های کنترل و مدیریت از سوی افراد بیگانه است. این افراد بیگانه می توانند با خرابکاری در سیستم عامل یا یکی از برنامه های کاربردی که آن اجرا می نماید به موارد امنیتی دسترسی یابند. یک تهدید شدید امنیتی بالقوه هنگامی که برنامه های کاربردی نیازمند استفاده از سطوح امنیتی چندگانه هستند بروز می کند. بسیاری از سرویس های ارتباطی می توانند از راه دور توسط کاربر فراهم گردند. بسیاری از ISP هایی که میزبانی دامین ارایه می دهند به مشتریان امکان ایجاد صندوق های جدید ایمیل یا ارسال مکالمه های ورودی به extension های 5 رقمی به هر شماره تلفنی در جهان را با تنها چند کلیک بر روی یک صفحه ی وب می دهند. امکاناتی از این دست مجموعه ی جدیدی از خطرات را به وجود می آورند:
▪ ارسال مجدد ایمیل و مکالمه های تلفنی توسط آشنایان ناراضی شما یا رقبای افراطی تان بدون اجازه ی شما.
▪ سوءاستفاده از آسیب پذیری های نرم افزاری برای رفتن از یک سطح امنیتی به سطح دیگر، که این امر می تواند به انواع بسیاری از خطرات منتهی گردد.
کاستن از این خطرات نیازمند احتیاط و بصیرت خواهد بود تا کاربران به شکلی صحیح احراز هویت شوند و آن دسته از اطلاعاتی که میان سطوح مختلف جابجا می گردد از طریق رابط های به دقت تعریف شده ای که در مقابل دسترسی بدون اجازه محافظت می شوند منتقل گردند. یک گروه خاص OSDL ذینفع برای امنیت (SIG امنیتی) در حال تولید یک پروفایل امنیتی CGL و رویکرد معماری برای امنیت بر روی سرورهای مخابرات و ارتباطات است.

خلاصه
 

مشخصه های CGL 3.0 یک مجموعه ی بسیار بزرگ از مشخصه ی CGL 2.0.2 با سازگاری بالاگرا (upward) می باشند. در سال های 2003 و 2004، شرکت های عضو اقدام به تولید محصولات ارتباطی مبتنی بر مشخصه های 1.1 CGL نمودند. در نیمه ی دوم سال 2004، توزیع کنندگان لینوکس شروع به معرفی عرضه های لینوکس مبتنی بر مشخصه ی CGL 2.0.2 نمودند. پیش بینی می شود این محصولات مبتنی بر CGL 2.0.2 در سال جاری پدیدار گردند. پیش بینی می گردد همچنان که توزیع های لینوکس به قابلیت های CGL 3.0 مجهز می شوند یک گذار آرام برای حاملان و فراهم کنندگان تجهیزات در سال های 2005 و 2006 رخ دهد. فرایند توسعه ی بسیاری از قابلیت های CGL که در توزیع های عمده دیده نمی شوند در جریان است. در حالی که نیازمندی های CGL برای پلاتفرم های لینوکس در صنعت ارتباطات تعیین گردیده است، یک سیستم توسعه پذیر با دسترس پذیری و کارآیی بالا به عنوان سیستم مفید و مورد پسند برای کل جامعه ی لینوکس محسوب می گردد.
منبع:آفتاب
ارسال توسط کاربر محترم:amirpetrucci0261