زنجفيل ادويه اي قديمي، درمانگري جديد


 





 
زنجفيل يا زنجبيل گياهي است با نام علمي Zingiber officinalis و نام عمومي Ginger که بومي نواحي قاره آسيا بوده ولي به علت استفاده وسيع در حال حاضر در استراليا، برزيل، چين، هند، جامائيکا و غرب آفريقا کشت مي گردد. قسمت مورد استفاده، اندام زيرزميني آن است که از قديم به عنوان گياه دارويي و غذايي مورد مصرف مي باشد. اين گياه در ايران نمي رويد و از قديم جزو اقلام وارداتي بوده است.
زنجفيل از زمان باستان در طب سنتي چين و هند ( آيورودا) جايگاه خاصي داشته و در قرن 13 ميلادي به اروپا راه يافته است.
اثراتي را که براي زنجفيل در طب سنتي جهان و ايران ذکر نموده اند شامل آثار مقوي قلب، ضد تهوع و استفراغ، افزايش قواي جنسي، ضد درد ودرد مفاصل، ضد نفخ، افزايش دهنده هوش و حافظه، ادرار آور و آثار ارزشمند ديگر است.

ابن سينا در کتاب قانون راجع به زنجفيل چنين فرموده است: زنجفيل داراي مزاج گرم و خشک، داراي آثار ملين و بادشکن، افزايش دهنده هوش و حافظه، برطرف کننده تيرگي چشم، افزايش دهنده شهوت، بندآورنده اسهال، هضم کننده و مقوي کبد و پادزهر حشرات موذي است.
همچنين در کتاب مخزن الدويه از منابع مهم طب سنتي ايران و جهان راجع به زنجفيل چنين نوشته است: زنجفيل مقوي حافظه، هاضمه، معده و کبد است. ضد کرم، ادرار آور و ضد اسهال مي باشد و تشنگي را رفع مي کند. افزايش دهندده قواي جنسي، رفع درد مفاصل و رفع سموم حيوانات را داراست. تحقيقات سال هاي اخير بر روي زنجفيل تمامي تجارب طب سنتي را تاييد نموده و به همين دليل صنايع دارويي جهان داروهاي زيادي از آن تهيه و با بازار عرضه نموده اند.

براي استفاده راحت و صحيح زنجفيل، جديداً قطره اي از آن به بازار عرضه شده و از طريق داروخانه هاي سراسر کشور و بدون نسخه در اختيار مصرف کنندگان مي باشد. نام اين فرآورده آرومين (Arheumin) مي باشد و در مشکلات مفاصل ( دردهاي دست، پا، کمر و گردن)، گوارشي ( اسهال، نفخ، دردو اسپاسم)، تهوع و استفراغ ( زمان حاملگي، مسافرت و شيمي درماني)، ناتواني جنسي، سرماخوردگي، اختلال هوش (آلزايمر) و ضعف ايمني بدن مورد مصرف است.
طريق و ميزان مصرف و اطلاعات مورد لزوم ديگر در راهنماي همراه دارو نوشته شده است.
منبع:دنياي تغذيه ش 93


/ج