چه كسی باید شرمنده باشد..؟ تو یا من؟
چه كسی باید شرمنده باشد..؟ تو یا من؟
چه كسی باید شرمنده باشد..؟ تو یا من؟
به سختی خودش را از تاكسی بیرون میكشد، دو نفر پیاده میشوند تا به او كمك كنند، زیرچشمی نگاهشان میكند: "ببخشید، شرمندهام، باعث زحمت شدم...".
با گفتن این جملهها روی ویلچیرش مینشیند و با قدرت چرخها را میگرداند، میخواهد به پیادهرو برود اما از پل خبری نیست! چرخ را میچرخاند، در عرض خیابان به جلو میراند، سربالایی خیابان به بازوهایش فشار میآورد، به پل میرسد، عرض پل بسیار باریك است، ویلچر عبور نمیكند، طول خیابان را بالا میراند تا به پل بعدی برسد، بخشی از پل آهنی نیاز به تعمیر دارد، یكی از چرخهای ویلچیر داخل میلههای شكسته پل گیر میكند، چند نفر میبینند به كمكش میآیند "ببخشید، شرمندهام، باعث زحمت شدم..."
تردد معلولان در سطح شهر قصه پرغصهای است كه در لابهلای وعدههای مدیران شهری گم شده است. روز معلولان كه سر میرسد خیلیها كف میزنند و هورا میكشند و از اجرای حمایتهای مالی و معنوی میگویند، اما همیشه پای حمایت از معلولان میلنگد.
پیادهروهای ناامن و سنگلاخی، نبود پلهای ایمن، وجود مانع و نیز نبود وسایل حملونقل ویژه معلولان بسیاری از آنها را با وجود داشتن استعداد تعامل اجتماعی منزوی كرده است.
در بسیاری از كشورها برای عبور و مرور راحت معلولان، چراغهای راهنمایی مخصوص تعبیه شده و كلید این چراغها در ارتفاعی نصب شده كه معلول بتواند براحتی آن را از روی صندلی چرخدار كنترل كرده و با امنیت از عرض خیابان بگذرد، همچنین وجود علائم برجسته در ابتدای خطكشی خیابانها، ایستگاه اتوبوس، پاركها و اماكن عمومی میتواند تا حدود زیادی نابینایان را راهنمایی و كمك كند، اما در ایران گویا فقط حقوق معلولان در همایشها و مراسم نمادین در روزی مثل 12 آذر كه روز معلول نامگذاری شده است خلاصه میشود، تا فردا كه حقوق معلولان و وعدههای مسوولان از سهمیه استخدام در مراكز دولتی تا رفاه و امنیت تردد در شهرها فراموش شود ...
منبع:برترینها
ارسال توسط کاربر محترم سایت :omid_a98
با گفتن این جملهها روی ویلچیرش مینشیند و با قدرت چرخها را میگرداند، میخواهد به پیادهرو برود اما از پل خبری نیست! چرخ را میچرخاند، در عرض خیابان به جلو میراند، سربالایی خیابان به بازوهایش فشار میآورد، به پل میرسد، عرض پل بسیار باریك است، ویلچر عبور نمیكند، طول خیابان را بالا میراند تا به پل بعدی برسد، بخشی از پل آهنی نیاز به تعمیر دارد، یكی از چرخهای ویلچیر داخل میلههای شكسته پل گیر میكند، چند نفر میبینند به كمكش میآیند "ببخشید، شرمندهام، باعث زحمت شدم..."
تردد معلولان در سطح شهر قصه پرغصهای است كه در لابهلای وعدههای مدیران شهری گم شده است. روز معلولان كه سر میرسد خیلیها كف میزنند و هورا میكشند و از اجرای حمایتهای مالی و معنوی میگویند، اما همیشه پای حمایت از معلولان میلنگد.
پیادهروهای ناامن و سنگلاخی، نبود پلهای ایمن، وجود مانع و نیز نبود وسایل حملونقل ویژه معلولان بسیاری از آنها را با وجود داشتن استعداد تعامل اجتماعی منزوی كرده است.
در بسیاری از كشورها برای عبور و مرور راحت معلولان، چراغهای راهنمایی مخصوص تعبیه شده و كلید این چراغها در ارتفاعی نصب شده كه معلول بتواند براحتی آن را از روی صندلی چرخدار كنترل كرده و با امنیت از عرض خیابان بگذرد، همچنین وجود علائم برجسته در ابتدای خطكشی خیابانها، ایستگاه اتوبوس، پاركها و اماكن عمومی میتواند تا حدود زیادی نابینایان را راهنمایی و كمك كند، اما در ایران گویا فقط حقوق معلولان در همایشها و مراسم نمادین در روزی مثل 12 آذر كه روز معلول نامگذاری شده است خلاصه میشود، تا فردا كه حقوق معلولان و وعدههای مسوولان از سهمیه استخدام در مراكز دولتی تا رفاه و امنیت تردد در شهرها فراموش شود ...
منبع:برترینها
ارسال توسط کاربر محترم سایت :omid_a98
/ج
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}