| • چکیده : |
,"روزی حاكم فرزانه‌ای در یك مجلس به پادشاه گفت: «در هندوستان تك‌درختی است كه هركس از میوة آن بخورد پیر نمی‌شود و عمر جاودانه پیدا می‌كند». پادشاه بلافاصله پیك مخصوص خود را به هندوستان فرستاد تا میوه را برایش بیاورد. پیك پادشاه ماه‌ها در هندوستان گشت و سراغ درخت را گرفت، تا این كه یك مرتاض هندی آدرس حكیمی را به او داد. پیك پادشاه، تمام ماجرا را برای حكیم تعریف كرد. حكیم خندید و گفت: «منظور حكیم فرزانه از آن درخت. درخت علم بوده است، چرا كه عالم همیشه زنده است و نام او را حتی هزاران سال بعد از مرگش به زبان می‌آورند و یادش را زنده نگه می‌دارند. این داستان آموزنده از مجموعه قصه‌های مثنوی، برای كودكان دو گروه سنی «ب» و «ج» تهیه شده است." |