| • چکیده : |
نویسنده در آغاز این نكته را خاطرنشان می‌كند: توجه به مسائل محیط زیست و رعایت آن‌ها، عامل اصلی دگرگونی اقتصادی دركشورهای ثروتمند است. این عامل سبب تشویق بخش‌های تخصصی در توسعه فنون و آلودگی‌زدایی می‌شود، تشكیل بازارهای جدید را ممكن می‌سازد، و با به كارگیری شیوه‌های جدید مدیریت، بازارهای سنتی را ترمیم می‌كند. در یك كلام این پدیده باعث بازسازی اقتصاد می‌شود". وی سرانجام نتیجه می‌گیرد: ".... دنیا در تار و پودی كه برای خویش تنیده گرفتار آمده است، در چنگال همان ساختاری كه اساسش بر نابرابری استوار است. این نابرابری از سویی در بطن جوامع غربی و از سوی دیگر میان كشورهای غرب و كشورهای موسوم به جنوب (شمال ـ جنوب) رخ می‌نماید. همگان مبتلا به تب رشد گشته‌اند، گویی این پدیده مشكل‌گشای بحران كنونی جوامع امروزی است. لیكن، ماحصل تمامی این‌ها چیزی نیست جز تعمیق هر چه بیشتر بحران اكولوژیكی و اجتماعی. جست و جوی بی‌حاصل و نافرجام "رشد" در عمل، گره‌ای از مسئله بیكاری نگشوده و تنها تعادل اكولوژیكی جامعه را مغشوش می‌كند. امروزه بیش از تمامی اعصار می‌بایست ابزار تولیدات اقتصادی را كه افسار گسیخته در جست و جوی تولید بیشتر هستند مهار زد. اما مسئله حیاتی‌تر، توزیع عادلانه ثروت است. بدون بررسی این امر مهم تجزیه و تحلیل مسائل اقتصادی از دیدگاه اكولوژی حقیقا بی‌حاصل است"." |