| • چکیده : |
,"تحلیلی است از «اسلوب بیانی و لفظی قرآن» كریم. نویسنده نخست اصطلاحات لفظ، مركب، تركیب و معنا را توضیح داده و تحلیلهای خود را در زمینه رابطه لفظ و معنا در هیئت مفرد یا تركیبی و وجوه متعدد معانی بیان كرده است. وی به رد ترادف میپردازد و معتقد است هر لفظی برای معنای خاصی با حالت ویژهای وضع شده است. به همین جهت به تحلیل قیود رابطه لفظ و معنا در خصوص حروف افعال، اسماء و صفات پرداخته است. با توجه به همین نكته، معانی استعاری، مجازی، كنایی، ایجاز و اطناب از نظر نویسنده پذیرفته نیست و اقوال نحویین درباره این موضوعات را به نقد میكشد. بنابراین الفاظ دارای معنای ویژه و منحصر به فرد هستند چه به صورت مفرد باشند چه تركیبی و چه به صورت جمله. وی این نظریه خود را منهج لفظی نامیده و برای هر موضوع به آیات متعددی استناد میكند. در پایان به اشكالات مربوط به «تناقض ظاهری آیات قرآن» پاسخ میدهد." |