| • چکیده : |
,"امام حسن مجتبی (ع)، چهارمین معصوم و دومین امام شیعیان، در روز پانزدهم ماه مبارك رمضان سال سوم هجرت در شهر مدینه به دنیا آمد. پدر او، حضرت علی (ع) و مادرش، حضرت فاطمه زهرا (س) نام دارد. پس از شهادت امام علی (ع) در شهر كوفه، امام حسن (ع) به عنوان دومین امام شیعیان جانشین پدر گردید. او همیشه به فقرا و ناتوانان كمك می‌كرد و آن‌ها را دوست می‌داشت. ولی معاویه كه در شام حكومت می‌كرد امام حسن (ع) را دشمن خود می‌دانست. معاویه برای جنگ با امام حسن (ع) لشكری را به جانب او فرستاد و از طرف دیگر، فرماندهان سپاه امام حسن (ع) را با پول فریب داد و امام (ع) تنها ماند. او برای حفظ جان شیعیان واقعی چاره‌ای جز صلح نداشت و با معاویه پیمان صلح بست. ولی معاویه باز هم راضی نشد و تصمیم گرفت با یك نقشه امام (ع) را به شهادت برساند. او به وسیله‌ی جاسوسانش، همسر امام (ع) را فریب داد و به او دستور داد تا امام (ع) را مسموم كند. بدین ترتیب امام (ع) پس از 10 سال امامت و در سن 47 سالگی به وسیله‌ی شیر، مسموم گردید و در روز 28 صفر در شهر مدینه به شهادت رسید. بدن مطهر ایشان را در بقیع به خاك سپردند. در این كتاب پس از معرفی این امام، لالایی‌هایی در این زمینه به همراه سخنانی از رسول خدا (ص) درباره‌ی حضرت علی (ع) فراهم آمده است." |