| • چکیده : |
,"هشتمین پیشوای شیعیان، امام علی بن موسیالرضا (علیهالسلام)، در مدینه دیده به جهان گشود. ایشان دارای لقبهایی چون: صابر، ولی، فاضل، رضی، ربالسریر و صدیق هستند، اما مشهورترین لقب ایشان "رضا" است كه علت دادن این لقب به ایشان این بوده كه در آسمان خوشایند و در زمین مورد خوشنودی پیامبران خدا و امامان پس از او بودهاند. امام رضا(ع) مانند نیاكان وارستهاش، از مقام علمی والایی برخوردار بود تا آنجا كه ایشان را عالم آل محمد (ص) لقب دادهاند. زندگی پربار آن امام (ع) صرف تعلیم و بیان حقایق اسلام، تصحیح فرهنگ دینی مسلمانان، مبارزه با مستكبران و خلفای غاصب، حمایت از مستضعفین و محرومین و رهبری نیروهای انقلاب تشیع گردید. دوران امامت آن حضرت از سال 183 هجری قمری آغاز شد كه با حكمرانی هارونالرشید در بغداد همزمان بود. ایشان مدت بیست سال به وظایف الهی و اجتماعی خود پرداخت و در ابلاغ كلم? حق سخت كوشید و از نظر سیاسی تا حد ممكن علیه خلافت بنیعباس مبارزه كرد تا این كه در سال 203 هجری به دست مامون با جامی زهرآگین به شهادت رسید و در قری? سناباد دفن شد و مرقد ایشان زیارتگاه مسلمانان جهان گشت. نگارنده در كتاب حاضر ضمن بیان زندگینام? امام رضا (ع) به خط سیر هجرت ایشان، گزیدهای از سخنان آن امام بزرگوار و نیز ابعاد شخصیتی و شهادت ایشان پرداخته است." |