| • چکیده : |
,"امام در لغت به معنای پیشوا و مقتدا آمده است، یعنی كسی كه مردم در همه‌ی كارهای خویش از او پیروی می‌كنند. از نظر شیعه امامت از اصول دین به حساب می‌آید. آن‌ها امامت را خاص علی ابن ابی‌طالب و اولاد وی می‌دانند. نگارنده در كتاب حاضر نخست به مساله‌ی امامت، ولایت و خلافت پرداخته و سپس جای‌گاه امام در عقاید شیعه، نحوه‌ی رهبری دینی و سیاسی، ولایت تكوینی و نقش امام در جهان هستی را با استناد به نهج‌البلاغه بیان كرده است. وی در ادامه وظیفه‌ی امت در قبال امام، ویژگی‌های امام و تعیین امام، اهمیت و لزوم این تعیین را با استناد به آیات و احادیث بازگو كرده است. مساله‌ی امام علی (ع) و سیاست، مشكلات حكومتی امام علی (ع) در دوران خلفای سه‌گانه و پس از آن در دوران حكومت خویش را مطرح ساخته و خطبه‌هایی از نهج‌البلاغه و نیز احادیثی درباره‌ی سیاست و حكومت عرضه كرده است. نیز به امامت فرزندان علی (ع) ـ حسن (ع) و حسین (ع) ـ شرایط زمانی هریك و نحوه‌ی برخورد آنان با مخالفان اسلام پرداخته و آن‌گاه دیگر امامان شیعیان از امام سجاد (ع) تا امام مهدی (عج) را معرفی و زندگی، روش مبارزه با مخالفان، امامت، موقعیت، ویژگی‌ها و در برخی موارد نحوه‌ی شهادت ایشان را بررسی كرده است. بخش پایانی كتاب نیز به مبحث قیام و انقلاب امام مهدی (عج) از دیدگاه فلسفه‌ی تاریخ، معنا و ویژگی‌های انتظار، مهدویت در نهج‌البلاغه و ماهیت این قیام اختصاص یافته است." |