| • چکیده : |
,"سرنوشت افراد جامعه در زندگی، با یك‌دیگر ارتباط داشته و پیوند خورده است، از این رو حق نظارت بر اعمال دیگران، حق طبیعی افراد و خاصیت زندگی اجتماعی است؛ پس توصی? دیگران به كارهای نیك و بازداشتن آن‌ها از كارهای ناشایست، با آزادی و اختیار منافاتی ندارد تا به بهان? آزادی و مثل معروف "عیسی به دین خود و موسی هم به دین خود" بتوان این حق را نادیده گرفت. با كمی دقت، درمی‌یابیم كه اسلام اولین و مهم‌ترین ضامن اجرای قوانین را در هر فرد مسلمان قرار داده است. به عبارت دیگر ایمان هر فرد، پایگاه نیرومندی است كه مانع سرپیچی او از احكام و قوانین می‌شود و مسلمان مومن به این نكته آگاه است كه خداوند متعال در همه‌جا و همه‌حال شاهد و ناظر است. این در حالی است كه هم? افراد چنین بینشی ندارند و اسلام برای این افراد نیز تدابیری اندیشیده است. در اسلام هر فرد مسلمان، علاوه بر این كه باید ناظر اعمال و رفتار خود باشد و خود را اصلاح كند، در عین حال موظف است كه در اصلاح دیگران نیز بكوشد و آن‌ها را به خوبی‌ها تشویق و از بدی‌ها باز دارد و این یعنی امر به معروف و نهی از منكر كه نظارتی همگانی بر تمام افراد جامعه است. نگارنده در كتاب حاضر با استناد به آیات و روایات به تبین لزوم اجرای امر به معروف و نهی از منكر و شرایط و مراحل اجرا و علل ترك آن پرداخته است." |