| • چکیده : |
این نمایشنامه، تصویری است از زندگی دو انسان بی خانمان كه ایام را با دایره زنگی و دورهگردی سپری میكنند .نوروز "كه یكی از شخصیتهای داستان است درباره مردم، گمان دیگری نسبت به دوستش ـ فیروز ـ دارد .او خطاب به "فیروز "میگوید" :به ظاهر بیاعتنا و بیحال و حوصلهشون نگاه نكن . خیال نكن چون غرق زندگی خودشون شدهاند، دیگه جز خودشون و نوك دماغشون چیز دیگهای نمیبینند .اگه شعورش رو داشته باشی كه به جای حساسشون بزنی، اگه بتونی به اون تار كارتونك گرفته اعصابشون زخمه بزنی، اگه بتونی به روحشون نزدیك بشی، میبینی كه چه جور بیتاب و بیقرار میشند، پر در میآرند و به طرفت پرواز میكنند ."" |