| • چکیده : |
,"درشكه در میان? راه بازمانده است و پیرمرد درشكهران زیر بالاپوشی كهنه در تقلاست تا چرخ را ازگل و یخ چسبناك و لغزنده بیرون بكشد. از نیم روز كه از خان? پدری در باغ لواسان راه افتادهایم، این چندمین بار است كه گل و لای گذرها زمینگیرمان میكند. میخواهم به مدرس? خان بروم. این مدرسه وقف است. میرزا به وقت اضطرار، همه كس را میتواند در این مدرسه جمع كند؛ مخصوصا هنگام عزاداری. مدرس? خان تكیه است. گنبد تكی? خان از سر بازارچه مثل عمامهای سیاه و بلند و بزرگ است. بازارچ? آشنا گویی كه غریب شده و از همیشه شلوعتر و پر از رفت و آمد و نقلهای جور و واجور است. حكایت شمایلخوانی سال گذشته بر سر زبانها است. قص? تفنگ و شوشك? قزاقها زودتر از خودشان آمده است. مردم از محلههای دیگر نیز میآیند. آنهایی كه سال پیش نبودهاند و آنهایی كه تا به حال هیچ گاه در مراسم شمایلخوانی حاضر نشدهاند نیز میآیند. حتی آنهایی كه مدرسه و منبر را مای? انحطاط ایران و ایرانی میدانند، نیز حضور دارند. صدریها جاسوسها، جهودها، حمالها، بقالها، زورگیرها، آژانها، بابیها، منورالفكرها، كولیها، و خندقنشینها هریك به دنبال چیزی آمدهاند." |