| • چکیده : |
,"هنگامی كه انسان در حوزهی اعتقاد، باور كند كه ذات خدا، یگانه، بیشریك، بیتولید، بیضد و بیمثل و مانند است؛ و باور كند كه او همهی جهان را با همهی موجودات آن آفریده و در آفرینش، هیچ موجود دیگری او را یاری نكرده است. (توحید در خالقیت) و بدون یاری دیگران جهان را اداره میكند و تمام خیرات و بركات و الطاف و نعمتها از جانب اوست (توحید در ربوبیت)، و نسبت خود را با خدا بسنجد و بداند كه خدا او را از هیچ آفریده، از نیست، هست كرده و پیوسته دركار پرورش، تربیت، تكمیل و اصلاح وجود اوست، و همواره با نعمتهای مادی و معنوی جسم و جان او را بهرهمند میسازد. هنگامی كه انسان این همه را باور كند و به این باور خود توجه داشته باشد، به این نتیجه میرسد كه جز ذات پاك او هیچ چیز دیگری شایستهی پرستش نیست. بر این اساس، نگارنده در مجموعهی حاضر سعی دارد با بیان صحیح آموزههای دینی و با بازشناسی عقاید صحیح از باورهای باطل و خرافی، مخاطب را هرچه بیشتر با فرهنگ و معارف الهی و انسانی آشنا سازد." |