| • چکیده : |
,"نگارنده در این مجموعه، رخ‌دادهای مهم در تاریخ انقلاب فرهنگی چین را از سال 1911 (سرنگونی دودمان چینگ) تا 1993 (ریاست جمهوری حیان زمین) به تصویر می‌كشد. گفتنی است انقلاب فرهنگی به مردم چین وعده می‌داد كه نه تنها بهره‌كشی از كارگران و دهقانان از سوی زمین‌داران و سرمایه‌داران پایان خواهد یافت بلكه هم‌چون انقلاب، با سرعتی سرسام‌آور به پیش خواهد رفت و كارگران، دهقانان و روشنفكران در جامعه به برابری‌ای دست خواهند یافت كه در چین پیش از كمونیسم یا حتی در دوران حكومت كمونیست‌ها هرگز سابقه نداشته است و سرانجام، جامعه‌ی بی‌طبقه به وجود می‌آید. اما اهداف انقلاب فرهنگی بسیار متعالی‌تر از كاركردهای آن بود. زمانی كه "مائو" رقیبان خود را سركوب كرد و قدرت را در دست گرفت، با زیركی تأیید كرد كه آشوب بی‌معنایی كه انقلاب فرهنگی و گاردهای سرخ آفریده بودند باید پایان یابد. او از "لین پیائو" و ارتش آزادی‌بخش خلق برای سركوب حامیان وفادار خودش ـ گاردهای سرخ ـ استفاده كرد. این انقلاب هم‌جنبش توده‌ای جوانان آرمان‌گرایی بود كه مصمم به كسب برابری واقعی بودند و هم تلاشی بی‌رحمانه از جانب مائو و متحدانش برای تحكیم قدرت مخفی خویش." |