| • چکیده : |
پس از كودتای سوم حوت 1299كه منجر به تشكیل حكومت سه ماهه سید ضیاءالدین طباطبایی گردید، گروهی از آزادیخواهان، مبارزان، روزنامهنگاران و افراد صاحب نفوذی كه بیم مخالفت آنها میرفت، دستگیر و بازداشت شدند .شیخ علی دشتی ـ كه اندكی بعد امتیاز روزنامه شفق سرخ "را گرفت و از طریق مقالات به مبارزه با استبداد و عوامل كودتا دست زد ـ نیز جزو دستگیر شدگان بود . وی در طول سه ماه حبس، یادداشتهایی را نگاشت كه پس از آزادی به صورت پاورقی در روزنامه "شفق سرخ "به چاپ رسید .پس از آن نیز چندین بار چاپ و منتشر شد و اینك به چاپ هفتم رسیده است .وی در این یادداشتها علاوه بر شرح خاطرات زندان و اتفاقاتی كه طی آن مدت برای او و زندانیان دیگر روی داده، از اوضاع و احوال زمان و اقدامات كودتاگران انتقاد میكند .در بخش دوم كتاب نیز یادداشتهای علی دشتی در ایام تبعید به كرمانشاه چاپ شده است . این تبعید به دنبال دستگیری نام برده به خاطر مخالفتش با قرارداد 1919و وثوقالدوله به صورت شب نامههای تند و آتشین و همكاری با آزادیخواهان، صورت گرفت .بخش سوم كتاب نیز حاوی یادداشتهای علی دشتی در مرحله دیگری از بازداشت و تحت نظر است .توضیح این كه در فروردین 1314كه دوره نهم مجلس شورای ملی به پایان رسید، آقای دشتی به همراه عدهای دیگر از نمایندگان دستگیر شدند و پس از چند روز روزنامه سفق سرخ نیز در محاق توقیف افتاد . آقای دشتی در زندان قصر محبوس شد و به علت كسالت شدید به بیمارستان نجمیه منتقل گردید و به شدت تحت مراقبت پلیس قرار گرفت .وی مدت پنج ماه به این طریق به سر برد و پس از آن در منزل خود سخت تحت نظر قرار گرفت و از هر گونه مراوده و رابطه، حتی تماس تلفنی منع گردید .قسمت سوم كتاب حاوی یادداشتهای او در این دوران است .بنابراین هر بخش از یادداشتهای نام برده برای آشنایی و آگاهی از حوادث مهم برههای كوتاه از تاریخ معاصر ایران حائز اهمیت است ." |