| • چکیده : |
,"رضا كیانیان در بخشی از مصاحبههای خود میگوید: «من در خیلی قلبها خانهای دارم، هیچوقت آواره نمیشوم. بیسرپناه نمیمانم. این همه قلب، این همه خون، این همه تپش، این همه عشق، این همه تنهایی و این همه مردم. این مردم نازنین.» وی در ادامه میافزاید: «شهرت، تنهایی را میدزدد. همهجا نگاهت میكنند. همهجا با تو هستند. زیر ذرهبین هستی. فقط در خانه میشود تنها بود، اگر تلفنهای علاقمندان بگذارند. در خانهها هم همیشه باید پردهها كشیده باشد. همسایة علاقمند هم زیاد است. من هم مثل هر آدم دیگری تنهایی میخواهم. بازیگری در هر شكلش تنهایی ندارد. بازیگر، پشت صحنه و روی صحنه همیشه با عدهای دمخور است. تنها نیست...». كتاب حاضر حاوی خاطراتی است از برخوردهای رضا كیانیان با مردم. این خاطرات به شكل كلوزآپ بوده و از لحاظ تاریخ وقوع مرتب نشدهاند." |