| • چکیده : |
,"مجموعه داستانهای كوتاهی است كه در یك روایت بلند و به صورت رمان حوادث و حدیث نفسهای فردی را گزارش میكند كه بیش از هر چیز به عشق، وفا و تعهد عاشقانه اهمیت میدهد. با خود حرف میزد، از ناملایمات زندگی و بیوفایی یار خسته میشود، مدام از تنهایی و شیدایی و زیبایی عشق و دلواپسیها و اضطرابهای عاشقانه یاد میكند. از استعارههای كلامی بهره میگیرد تا تارهای تخیل حساس یك عاشق را به واژهها پیوند بزند و اینگونه معشوقش را خطاب كند كه « از تو نوشتن مثل خواب كودكی است كه صدای بال پروانه بیدارش میكند، انگار شاخه نیلوفر بلندی هستی كه بازیچه باد است و نفسش را باغبان با آب گرفته »." |