| • چکیده : |
,"واژ? فرم بیش‌تر در كنار شكل، و برای آن معادل‌های دیگری چون ریخت، وضع، هیئت، صورت، ظاهر و كالبد به كار گرفته می‌شود. شكل نیز بخش متمایز شده از فضای پیرامون به واسط? خطوط مرزی یا تفاوت در رنگ، رنگ سایه و بافت است و بیش‌تر بر سطح دلالت می‌كند. مربع، دایره و مثلث متساوی‌الاضلاع را شكل‌های بنیادین می‌نامند. در هنر تجسمی، گاه به فرم‌های دوبعدی یا سه بعدی، توپر یا میان‌تهی، شكل گفته می‌شود. در كتاب حاضر كه به شناخت فرم اختصاص دارد، فرم معادل شكل به معنی ریخت مطرح شده است. به عبارت دیگر فرم به شكل‌ها و حجم‌های مجزا و روابط بین آنها در یك اثر هنری گفته می‌شود؛ اگرچه به صورت تصویری یا انتزاعی نمایش داده می‌شود. كتاب آثار هنرمندان معاصر در حوزه‌های تركیب‌بندی، شیو? به‌كارگیری فرم، تكنیك تضاد در كنار قرینه‌سازی، پویایی فرمی و... به چاپ رسیده است." |