| • چکیده : |
,"باغ ایرانی علاوه بر این كه یك دفتر شعر است، یك گفتمان فرهنگی است؛ یك گفتمان عربی ـ شرقی ـ ایرانی. در چهار قسمت این كتاب كه شبیه به چهار بخش باغهای ایرانی است، شاعر چهار عصر را بررسی كرده است: در باب اول، روح در اعصار باستانی سیر میكند؛ در عصر یونان و عرب. در باب دوم، شاعر به عصرهای اسلامی، به خصوص عصر عباسی پرداخته است. در باب سوم، به عرفان روی آورده و در باب چهارم به عصر معاصر خود و نمادهای بیبنیاد پرداخته است. پارهای از عنوانهای این چهار باب عبارتاند از: روشنایی بر نیزه؛ اندوهان تلماك؛ دوردست؛ شكار خفته؛ رویای تابستانی بیدار شدن؛ صحرایی میان دو شهر؛ در دمشق بودی، در دمشق بودم؛ گاه؛ رویای یك ساعت؛ زمانهایی اندك برای من؛ و پرترهای با مداد در فرودگاه." |