| • چکیده : |
,"جبران خلیل جبران در این اثر، از نخستین عشق خود سخن به میان آورده است. داستان‌سرا كه به صورت ضمیر اول‌شخص مفرد، "من"، ظاهر می‌شود و "سلمی كرامه" كه دختری است زیبا و جوان و دارای همه‌ی كمالات معنوی و جلالت، یك‌دیگر را دوست دارند. اما اسقف، به علت ثروت زیادی كه در انتظار دختر است، او را برای همسری با برادرزاده‌ی خود در نظر گرفته و پدر دختر كه مردی نجیب است و به گوینده‌ی داستان هم نظری موافق دارد، گمان دارد كه نمی‌تواند با این درخواست مخالفت می‌ورزد. همان‌طور كه معیارهای رفتاری سنتی در خاورمیانه اقتصاد دارد، دختر به تصمیم پدر گردن می‌گذارد. مراسم ازدواج برگزار می‌شود و سلمی، از زندگی كردن با شوهری كه متقابلا خود را دلبسته‌ی او نمی‌بیند در رنج است. از این پس این دو تن مرتبا هرماه یك بار در معبد "عشتارت" یك‌دیگر را ملاقات می‌كنند. تا این كه اسقف ظنین می‌شود و كسی را به تجسس در كار آنان می‌گمارد و...." |