| • چکیده : |
,"«گیتی» به رفت و آمد میان خانه و بیمارستان عادت كرده بود. از وقتی دخترش «عسل» به بیماری سختی مبتلا شده بود، بارها برای تنظیم پلاكتهای خونی به بیمارستان آمده بود. اما آن شب گیتی احساس نگرانی و ناراحتی خاصی داشت. شب عسل با او صحبت كرد و گفت كه از بیمارستان خسته شده و دلش میخواهد هرچه زودتر به خانه برگردد. گیتی به او قول داد حالش هرچه سریعتر خوب میشود و آن دو هرگز به بیمارستان باز نخواهند نگشت. گیتی خوابش برده بود كه با صدای خف? عسل بیدار شد. عسل دست و پا میزد. پرستارها گیتی را از اتاق بیرون بردند ولی پس از دقایقی با چشمان گریان از اتاق خارج شدند؛ عسل مرده بود.گیتی مرگ او را باور نمیكرد. بعد از آن گیتی در خانه برای عسل ظرف غذا میگذاشت، با او حرف میزد و میخندید. در جواب به سوالات دیگران و تعجب آنها میگفت: عسل من زنده است، حرف میزند و میخندد، نمیبینید؟ باور نمیكنید؟ و همچنان ادامه میداد. «باور نمیكنید» یكی از داستانهای كوتاه مجموع? حاضر است. دیگر داستانهای كتاب عبارتاند از: فرودگاه؛ پنجره؛ بالكن؛ و ببخش جسارت كردم." |