| • چکیده : |
,"«داستان من، داستان مردی است كه باید برود» این را من گفتم. به خود گفتم، بلند گفتم. فریاد زدم، توی پیادهرو بودم. شلوغ بود. به هوا نگاه میكردم، به زمین نگاه میكردم. حیف از چشمهایم كه به چشم آدمها بیفتد». «باید بروم» داستان روایت شكستها و موفقیتهای پیدرپی راوی است. او ما را در جریان سیر و سلوك معرفتی خود قرار میدهد، اما تعداد شكستهای وی در زندگی بیشتر از موفقیتهای اوست. سیر و سلوك راوی مراحل و مراتبی دارد كه مرحله به مرحله ما را با آنها آشنا میكند؛ مثل، مرحلة اول گسیختن از روزمرگی و فرار به حریم سرد تنهایی. مرحلة بعد نارضایتی از وضع موجود كه تنهایی را یگانه راه نجات میداند، ولی این تنهایی شرایطی دارد كه یكی از آنها ستیز با خود برای تنها شدن است. راوی در پایان بعد از گذشتن از هفت مرحله نتیجه میگیرد برای خوب زیستن و خوب نگاه كردن باید تلاش كرد، از خود گذشت و به خود رسید." |