| • چکیده : |
,"عبدالمحمد همدانی از پرچم‌داران علم و حكمت، از فقیهان، محدثان و ادیبانی بود كه به همه رشته‌های مربوط به علوم دینی و معارف اسلامی آگاهی داشت. زمان ولادت او مشخص نیست ولی پس از مدتی به كربلا رفته و در آن‌جا ساكن شد و در مدت عمر خود سی‌سال در مسند اجتهاد بوده و كتاب‌های متعددی در فقه، اصول، لغت و عرفان از خود برجای گذاشته است. او در 18 ذی‌الحجه سال 1316 به شهادت رسید. او كتاب حاضر را در زمینه حكمت اربعه عملیه ـ عرفان عملی ـ نوشته است؛ اما با مطالعه كتاب روشن می‌شود كه بحث‌های مهمی از عرفان نظری را نیز بیان نموده است. یكی از ویژگی‌های كتاب، جمع میان شرع، عقل، دین و عرفان است؛ یعنی برای مسائل حكمی و عرفانی، پشتوانه‌ای از قرآن و سنت آورده است. كتاب از روی نسخه چاپ سنگی و نیز یك نسخه خطی از آستان قدس رضوی تصحیح شده و تلفیقی از زبان فارسی و عربی است. برخی موضوعات كتاب عبارت‌اند از: استجابت دعا؛ اهمیت تشیع و صفات شیعه؛ ریاضت نفس؛ شرایط و آداب ذكر؛ اهل سلوك؛ امامت؛ دلایل امامت حضرت علی (ع)، و علامات ظهور امام مهدی (عج)." |