| • چکیده : |
,"«پارسا» در اتاقش نشسته بود كه مادر در زد و گفت: پسرم نزدیك افطار است به نانوایی برو و چند نان تازه بخر. پارسا از مادرش پول گرفت و رفت، اما وقتی پول را به نانوایی محل داد او گفت امشب شب تولد امام حسن مجتبی (ع) است و پول نمی‌خواهد، نان‌ها نذر امام است. نزدیك افطار بود كه پدر از راه رسید؛ در حالی كه یك جعبه شیرینی در دست داشت. پارسا پرسید: شیرینی برای چه؟ پدر گفت: آخر امشب شب تولد اما حسن مجتبی (ع) است. پارسا هم خندید و رفت. چه روز خوبی! نان‌ها مجانی، شیرینی تازه و یك افطار خوشمزه...! پدر خندید و پارسا را بغل كرد و بوسید." |