| • چکیده : |
,"یكی از دغدغههای مهم جامعهی اسلامی ما، مخصوصا در شرایط فعلی و روبرویی جامعه و مكتب ما با فرهنگهای بیگانه و رشد روزافزون مجالس و همایشهای مختلف مذهبی و ملی بحث غم و شادی و گریه و خنده است. امروزه در هر دو مورد، افراط و تفریطهای بسیاری صورت گرفته است. از آنجا كه اسلام دین فطرت است و برای تربیت انسان، به احساسات و عواطف و مسائل فطری انسان توجه كامل دارد، مسالهی گریه و خندهی انسانها را نیز مورد توجه قرار داده است. نگارنده در كتاب حاضر نخست خنده را تعریف كرده و شواهدی از تاریخ اسلام و مواردی از متون اسلامی را برای خنده بیان میكند. سپس موضوع خنده را در قرآن و روایات بررسی كرده، انواع شادیها از جمله بهجت، فرح، مرح و بطر را معرفی و برخی دیگر از مصادیق شادی از جمله فراح، مكا، تصدیه، رقص را ارزیابی میكند. وی در بخش دوم كتاب به انواع گریه و گریهكنندگان اشاره میكند و چگونگی و چرایی گریه و محل و مكان آن را به بحث میگذارد." |