| • چکیده : |
نگارنده در این كتاب بر آن است علم بدیع را با نگاهی نو بررسی كرده فنون و صنایع متعدد و مشابه را تحت عناوین واحد و مشخص تشریح نماید .بر همین مبنا، مهمترین و زیباترین اصول و قواعد بدیع كهن از حدود 230صنعت، در كتاب به حدود 70صنعت تقلیل یافته است .در فصل نخست كتاب، از خاستگاه بدیع و مهمترین عوامل پیدایش آن سخن رفته، همچنین نوعی طبقهبندی تاریخی از آثار بلاغی و بدیعی ـ همراه با دو نمودار ـ صورت گرفته است .از دیگر مباحث این فصل عبارتاند از :بدیع در ایران قبل و بعد از اسلام، و تاثیر یونان بر بلاغت اسلام و ایران .فصل دوم كتاب به ارزیابی بدیع سنتی و ذكر نارساییها و كاستیهای آن اختصاص دارد .در فصل سوم، صنایع اصلی در بدیع سنتی، همراه با مثالهای مختلف، تشریح میشود .فصل چهارم كتاب، شامل مباحث تازه بدیع است كه در آن از فرم"، "محتوا"، "ساختار"، "انسجام"، "موسیقی كلام"، "برجستهسازی و هنجارگریزی"، "آشناییزدایی"، "آركی تایپ"، "پارادوكس"، "حسامیزی "و نظایر آن سخن میرود .موضوع فصل پنجم كتاب "سخن بازی "است كه طی آن از صنایعی بحث میشود كه فاقد ارزش هنری هستند .در فصل ششم، برخی دیدگاههای تازه و اصطلاحات مهم در بدیع، مطرح میشود و در پی آن، در فصل هفتم، غزلی از "حافظ "و شعری از "لوركا "به شیوه "زیباشناسی " تشریح میشود .فصل هشتم كتاب به بحثی درباره "اصول مشترك در شاهكاری ادبی " اختصاص دارد كه متعاقب آن نمونهای از آثار منثور و منظوم فارسی ـ از نویسندگان و شعرای پیشین و معاصر ـ درج میگردد ." |