| • چکیده : |
,"«فیودر فیحایلووچ داستایفسكی»، رمان‌نویس روسی در سوم اكتبر 1821 میلادی در مسكو و در اتاقكی از بیمارستان كه پدرش در آن به كار طبابت اشتغال داشت، متولد شد. داستایفسكی از ژانویة 1879 انتشار مشهورترین اثر خود را با عنوان «برادران كارامازوف» در مجلة روسكی وستیك آغاز كرد و تا نوامبر 1880 ادامه یافت. این اثر یكی از ده كتاب بزرگ دنیاست كه آخرین اثر بزرگ داستایفسكی است. داستان این‌گونه آغاز می‌شود: «فیودر یاولوویچ كارامازوف» مردی است به ظاهر متمدن، اما در حقیقت اسیر غرایز وحشی خویش است. او در سراسر عمر شصت‌سالة خود به تنها چیزی كه فكر كرده پول، زن، شراب، رقص و بدمستی است. او به ظاهر سه پسر دارد كه بزرگترین آنها «دیمیتری» از همسر اولش است. «ایوان» و «الكسی» از همسر دومش هستند. این دو همسر هر دو به خاطر خودكامگی‌های كارامازوف به ناكامی از دنیا رفته‌اند. پسران كارامازوف به امید خدا رها شده و «گرگوری» خادم وفادار و سالخوردة خانواده است كه آنها را بزرگ می‌كند. دیمیتری سال‌هایی را به ولگردی و دربه‌دری می‌گذراند تا سرانجام به ارتش می‌پیوندد. ایوان با تحمل آلام بسیار سرانجام به دانشگاه راه می‌یابد و الكسی برادر كوچكتر كه طبعی گوشه‌گیر دارد؛ به صومعه رفته و عاقبت كشیش می‌شود. مخاطبان می‌توانند ادامة داستان را با مطالعة كتاب دنبال كنند." |