| • چکیده : |
,"مكاتب غالب در قرن نوزدهم رمانتیسم بود؛ اگرچه همزمان، چهرههای درخشانی بودند كه راهشان را تغییر داده بودند، همچون بالزاك، فلوبر، موپاسان وادگار آلن پو. در نیمة اول قرن بیستم و به پیروی از نویسندگان بزرگی همچون جویس، ویرجینیا و ولف، فاكنر، و كافكا جنبشی در ادبیات به وجود آمد؛ بایستی ادبیاتی روی كار میآمد كه برگرفته از زندگی روزمرة مردم در قرن بیستم میبود، و چون همه به این ضرورت پی برده بودند، و همانطور كه رمانتیسم از آلمان شروع و به همهجا رخنه كرد، ادبیات امروزی یا مدرن هم پایه گرفت و به همه جا كشانده شد. این موضوعی است كه «آلن رب گری یه» كوشیده در كتاب حاضر نشان دهد: یعنی چرا و به چه دلیل رمان نو شكل گرفت و منظور از آن چیست؟" |