| • چکیده : |
,"خرس سفیدی به نام "برفی" هیچ وقت حرف پدر و مادرش را گوش نمی‌داد و در كارهای خانه به آنها كمك نمی‌كرد. او هر روز صبح به سراغ دوستانش می‌رفت و تا شب به خانه باز نمی‌گشت. پدر برفی شب و روز در معدن كار می‌كرد و گه گاه به خانه می‌آمد. بالاخره پس از گذشت روزها پدر برفی به خانه بازگشت. در روزهایی كه پدر خانه بود به جای استراحت مجبور بود هیزم‌ها را خرد و در و پنجره ها را تعمیر كند. اما برفی همیشه از كار كردن طفره می‌رفت. آخرین شبی كه پدر خانه بود از برفی خواست تا چكمه‌هایش را تمیز كند. برفی در حالی كه زیر لب غر می‌زد چكمه‌ها را از پدرش گرفت. پدر صبح زود به اتاق برفی رفت تا چكمه ها را بردارد اما چكمه‌ها هنوز تمیز نشده بود. این منظره دلش را شكست و چشمانش پر از اشك شد. پدر رفت اما با دلی شكسته و با همان چكمه‌های گلی. |