| • چکیده : |
,"نامش «بلال بن ریاح» بود و پدر و مادرش از كسانی بودند كه به عنوان اسیر از حبشه وارد حجاز شده بودند. بلال به دست اربابش در جایگاه‌های عمومی شكنجه می‌شد تا از اعتقاد به خدا برگردد و بت‌پرست شود، اما او از خداپرستی دست برنمی‌داشت. سرانجام پیامبر (ص) كسی را فرستادند و او را از اربابش خریداری كردند و این‌گونه بلال آزاد شد. او در مدینه همراه پیامبر (ص) بود و در بالای مسجد با صدای رسایش اذان می‌گفت. پس از فتح مكه به دست مسلمانان پیامبر به بلال دستور دادند كه به بالای كعبه برود و اذان بگوید. پس از رحلت حضرت محمد (ص) بلال دیگر اذان نمی‌گفت، به همین دلیل خلفای اول و دوم از او خواستند به سرزمین دیگری هجرت كند و او سرزمین شام را انتخاب كرد. او آخرین اذانش را در شهر مدینه، پس از زیارت قبر پیامبر (ص)، خواند. بلال در سن 63 سالگی در شهر شام به بیماری طاعون مبتلا شد و درگذشت. او در قبرستان «باب‌الصغیر» در نزدیكی دمشق مدفون است. در این كتاب شرح زندگی بلال حبشی ـ اولین موذن اسلام ـ در قالب داستان برای كودكان بازگو گردیده است." |