| • چکیده : |
,"بوتیمار بی‌اشك تعبیری تازه از پرنده‌ای است كه مانند منطق الطیر با دیگر مرغان، برای رسیدن به سیمرغ، همراه نشده است. دریا، زندگی و استعاره‌ای سمبولیك از زندگی از دیدگاهی مردانه و معشوق بوتمیار است. بوتیمار می‌خواهد به دریا برسد و دریا را از آن خود كند. در نهایت، پرنده، دیگر بوتمیار نیست، خود پرواز است و دریا حس می‌كند قطره‌ای كوچك در چشم‌های بوتیمار است؛ یعنی پرنده بودن و پرواز شدن، گذشتن از اوهام و رسیدن به حقیقت انسانی زندگی است، نه واقعیت طبیعی آن، زیرا كه واقعیت طبیعی زندگی چنان است كه در آن رهایی امكان‌پذیر نیست. «بوتیمار بی‌اشك» قصه ـ شعری است از «مهدی خطیبی» ـ شاعر و منتقد معاصر ـ كه با نقدی از «محمود كیانوش» بر آن به چاپ رسیده است." |