| • چکیده : |
,"عباس شاه‌زیدی (خروش) در سال 1347 شمسی در اصفهان به دنیا آمد. وی در نوجوانی در كنار تحصیل و صرفا به دلیل عشق و علاقة وافری كه از كودكی به ادبیات داشت به سرایش شعر روی آورد و از محضر استادانی چون منوچهر قدسی و استاد محمدعلی صاعد اصفهانی كسب فیض نمود. در سال 1385 در كنگرة سراسری شعر میلاد امام رضا (ع) در شیراز موفق به كسب رتبة اول كشور گردید و در همان سال اولین مجموعة شعرش را با عنوان «در حوالی اشراق» به چاپ رسانید. مجموعة حاضر حاوی شعرهایی از وی در قالب غزل، رباعی و... با مضامین مذهبی، اجتماعی و... نیز موضوع جنگ تحمیلی است. عناوین پاره‌ای از شعرها عبارت‌اند از: ای نور پرفروغ تو جاوید و بی‌زوال؛ گشود جانب دریا نگاه شعله‌ورش را؛ چه‌قدر با تو كبوتر، چه‌قدر با تو نگاه؛ دارم از دنیا دلی اندوهگین؛ سینه سرخان پریدند و رفتند؛ ورق می‌زنم روزگار پریشانی‌ام را؛ و دیگر كسی سراغ نمی‌گیرد." |