| • چکیده : |
,"""بهشت" نیز مانند دیگر داستانهای سیاه پوستان داستانی از تبعیض نژادی است. اما این بار خشونت ناشی از این امر از سوی سیاهان اعمال میشود. بردگان پیشین به گوشهای پناه برده و برای خود دهكدهای ساختهاند. دهكدهای با قوانین و آرمانها و افسانههای خویش. یكی از قوانین آنها این است كه پای هیچ سفید پوستی نباید به آن جا برسد. درست همانند قانون "ورود سیاهان ممنوع" در شهرهایی كه سفید پوستان در آن ساكن هستند. در چند مایلی دهكده صومعهای وجود دارد كه زنی سفید پوست به همراه مادرش در آن جا زندگی میكنند. صومعهای كه پذیرای تمام افراد راه گم كرده و به پایان خط رسیده است. چند زن دیگر از نقاط دور و نزدیك با سرگذشتهای متفاوت پا به آن جا میگذارند. همه رانده شده و وامانده. هر كدام برای ساعتی میآیند، اما برای همیشه میمانند. زنان دهكده آنان را برای جشن فرا میخوانند. شادی و پایكوبی آنها و بیخیالیشان جوانان دهكده را به حیرت میاندازد. مردان خشمگین میشوند. آنها كه وجود این زنان را مضر و خطرناك میبینند شبانه تصمیم میگیرند با بك حمله به زندگی آنان پایان دهند. یكی از افراد دهكده به طور اتفاقی حرفهایشان را میشنود و تصمیم میگیرد به اتفاق كشیش جوان دهكده، آنها را از این كار باز دارند. اما زمانی به آن جا میرسند كه زنان در خون خود میغلتند و ماجرا به پایان رسیده است. فردای آن روز، وقتی كه ماشین حمل اجساد برای بردن جسدها به آن جا میرسد، همه جسدها ناپدید شده است و... آنها در بهشت خوشحال و شاد یك دیگر را ملاقات میكنند"." |