| • چکیده : |
,"از نظر عرفان، ولایت به معنای برتری وجودی است، انسان كامل نیز به واسطه‌ی خلقت، مصداق اسم "ولی" می‌شود. از نظر آن‌ها ولی تام و كامل، حضرت محمد (ص) و پس از وی ائمه‌ی معصوم (ع) هستند و بهترین راه وصول به حوزه‌ی باطن، شناخت و معرفت این بزرگان است. در عصر امام رضا (ع) و امام جواد (ع)، تحول فكری مسلمانان و آشنایی با معارف بیرونی آغاز شد و تكثر فرهنگی، فكری رشد كرد. نگارنده در كتاب حاضر نخست به بررسی عصر امام رضا (ع) و سیر تاریخی كوتاهی از ظهور اسلام تا دوره‌ی ایشان می‌پردازد و سپس به عصر امام جواد (ع) و حساسیت‌های آن دوره از نظر فكری و علمی اشاره می‌كند. هم‌چنین آثار امام جواد (ع) را از نظر عرفان نظری و عرفان عملی بررسی می‌كند. وی در خلال این مطالب به شرح و بیان حدیث روانی اسماء، مناجاه الوسایل الی المسائل و حرز امام جواد (ع) پرداخته و به چهل حدیث در زمینه‌ی عرفان اشاره می‌كند. در بخش پایانی نیز الگوی عملی شیعه راستین و حال چند تن از اصحاب امام جواد (ع) از جمله علی بن مهزیار اهوازی را بازگو می‌كند." |