• چکیده : |
,"این كتاب به شرح زندگانی "داریوش یكم" (550-486 یا 485 ق م) ـ ملقب به داریوش بزرگ و پادشاه ایران از سلسلهی هخامنشی و پسر ویشتاسب ـ و معرفی شخصیت وی اختصاص دارد. گفتنی است، داریوش بزرگ، یكی از بزرگترین فرمانروایانی است كه از مشرقزمین برخاستهاند. وی سیاستمدار و سازماندهندهای بزرگ بود، و در سلطنت او بود كه امپراتوری هخامنشی استحكام یافت. جنگهای او به منظور مستحكم كردن مرزهای امپراتوری ایران بود. وی در بسط تجارت و ساختن ابنیه و راهها و پیوستن نواحی كشور به یكدیگر توجه مخصوص داشت. داریوش در تحبیب قلوب ملل تابع، كوشش داشت یهودیان را رخصت ساختن معبد در اورشلیم اعطا كرد. در مصر نامش در معابدی كه در ممفیس بنا كرد آمده است، و به قول هرودوت، در روایات مصری یكی از بزرگترین نیكوكاران و قانونگذاران آن سرزمین شمرده شده است. روابطش با یونانیان نیز بر همین اساس بود. او بناهای تازهای در شوش، بابل، و همدان برافراشت، ولی شهرت هیچیك به پای تختجمشید نمیرسد كه مقبرهی داریوش در نقش رستم نزدیك آن و دارای كتیبهای از آن شاهنشاه است. مهمترین ماخذ تاریخ سلطنت داریوش كتیبهی بزرگ بیستون است كه یكی از بزرگترین كتیبههای سراسر تاریخ است." |