| • چکیده : |
,""پارسیان"، عنوان هشتمین اثر از مجموعهی "بازنگری تاریخ تحلیلی بشریت"، به سرگذشت قوم پارس، از اقوام آریایی فلات ایران، اختصاص دارد. پارسها، پس از مادها موفق به تشكیل دومین حكومت آریایی شدند كه در تاریخ آنها را با نام هخامنشیان میشناسیم. كورش، موسس این سلسله است كه با غلبه بر مادها، قدرت را به پارسها منتقل كرد و خیلی زود حكومت كوچك پارسها را به یك شاهنشاهی بزرگ تبدیل كرد. نویسنده معتقد است اقوام پارس در ابتدای ورودشان به ایران در شمال غربی این سرزمین ساكن شدند و بعدها بر اثر فشار همسایگانی چون آشوریان به سمت جنوب غربی كوچ كردند و در ایالتی كه بعدها به نام آنها پارس نامیده شد سكونت یافتند. آنها واژگان قوم كهن و متمدن عیلامی بودند كه در كنار آنها و خوزستان امروزی میزیستند. به اعتقاد نویسنده تحت تاثیر تبلیغات مغان مادی كه خود به تازگی كیش زرتشتی اختیار كرده بودند، پارسها نیز به دین زرتشتی گرویدند. از دیگر مباحث كتاب رد این نظریه است كه كوروش را همان ذوالقرنین ذكر شده در قرآن میدانند. نویسنده همچنین به رابطهی قوم یهود و كورش اشاره میكند و یهودیان را جاسوسان كورش میداند. ذكر جنگهای كورش با سرزمینهای لیدی، بابل، ماد و كرانههای مدیترانه از دیگر مطالب كتاب به شمار میرود. از دیگر نظریات نویسنده، همدست بودن داریوش و یهودیان در كشتن كمبوجیه، پسر كوروش بزرگ است، از طرفی وی ریشهی تمام شورشهای رخداده پس از به تخت نشستن داریوش را تحریك و همراهی مغان میداند." |