| • چکیده : |
,"ابوبكر محمد بن زكریا بن یحیی رازی، در شعبان سال 251 هجری قمری در شهر ری به دنیا آمد. اروپاییان و مورخان غربی در كتاب‌های خویش از او به نام‌های رازس و الرازی یاد كرده‌اند. رازی بزرگ‌ترین پزشك ایرانی است كه در زمین? شیمی، فیزیك و فلسفه پژوهش‌های ارزنده‌ای داشته است. از او بیش از دویست كتاب و رساله برجای مانده كه دانش‌نام? پزشكی «الحاوی» شناخته‌شده‌ترین آنهاست. كشف الكل و اسید سولفوریك از جمله فعالیت‌های او در عرص? شیمی است. ترجم? «المنصوری» او، نخستین كتاب پزشكی است كه پس از انقلاب صنعتی به چاپ رسید، از این رو او را پیشگام نظری? ایمنی اكتسابی و بنیان‌گذار شیو? نو در آموزش پزشكی می‌دانند. وی نزد غربیان به جالینوس عرب مشهور است. نگارنده در كتابچ? حاضر به شرح زندگی رازی و نیز معرفی آثار وی پرداخته است." |