| • چکیده : |
,"«جف» در حالی كه تفنگی در دست داشت با «مینو» تلفنی صحبت و از او خواهش میكرد كه عشق او را بپذیرد. او با لكنت زبان خود تكرار میكرد كه پول، تحصیلات و كار مناسبی ندارد، اما در مقابل قلبی پراحساس دارد كه میتواند او و مینو را خوشبخت كند. او میدانست كه مینو عاشق «سیروسخان» است ولی همچنان به عشق خود اصرار میورزید. و در پایان مكالمه هم مینو را تهدید كرد كه اگر او و حرفهایش را جدی نگیرد حتما خودكشی خواهد كرد و گناه این كار به گردن مینو خواهد بود. جف بعد از گذاشتن تلفن، به این فكر افتاد كه نامهای پر از احساس و عاشقانه و در عین حال جگرسوز برای مینو بنویسد و پس از آن با شلیك گلولهای خود را بكشد. او در تماس تلفنی از سیروسخان خواهش كرد برای رساندن نامهای فوری به مینو به خانه آنها بیاید. او هرگز تصور نمیكرد كه ماجرا به گونهای دیگر رقم بخورد. نمایشنامه حاضر با حضور پنج شخصیت قابل اجراست: جعفر معروف به جف؛ سیروسخان؛ حاج میرزا علی آقا پدر جعفر؛ مینو؛ و میس ناتالی." |